Showing posts with label ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း. Show all posts
Showing posts with label ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း. Show all posts
Friday, 18 September 2009
လူသိနည္းေသာ အျဖစ္အပ်က္ တစ္ခု
ေရးသူ- သခင္တင္ျမ
ျပန္လည္ တင္ျပသူ- ေအာင္ခင္ျမင့္
ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း (၁၉၁၅- ၁၉၄၇)
-၁၉၄၅ ခုႏွစ္ ေဖေဖာ္၀ါရီလ ၂၈ ရက္ေန႕ည (ရန္ကုန္၊ ၾကည္ျမင္တုိင္၊ ဟုမ္းလမ္း
မီးရထားဂုံးထိပ္ရွိ ဂ်ပန္ျပန္ ရဲေဘာ္သုံးက်ိပ္ အဖြဲ႕၀င္ ဗုိလ္မွဴးျမင့္ေအာင္ ေနအိမ္)
ဖေယာင္းတုိင္မွ ထြက္လာသည့္ အလင္းေရာင္ မွိန္မွိန္တြင္ျဖစ္သျဖင့္ ေခါင္းေဆာင္
မ်ား၏ မ်က္ႏွာ အမူအရာမ်ား မည္သုိ႕ရွိေနသည္ ကို အထင္အရွား မျမင္ရေစကာမူ
ကုိယ္ဟန္လွဳပ္ရွားမူမ်ားကို ၾကည့္ရျခင္းျဖင့္ပင္ တက္ၾကြဖ်တ္လတ္ေနေၾကာင္း၊
ဖက္ဆစ္ ေတာ္လွန္ေရးအတြက္အေရးၾကီးသည့္ သေဘာထားမ်ားကို ေဆြးေႏြး
ဆုံးျဖတ္ၾကရန္ စိတ္အာရုံေစာလ်က္ရွိၾက ေၾကာင္းကုိ အထင္အရွား ေတြ႕ေနရပါ
သည္။ ကြ်န္ေတာ္ (သခင္တင္ျမ) ၏ အတြင္းစိတ္မ်ားလည္း တက္ၾကြ လွဳပ္ရွားလ်က္
ရွိေနပါသည္။
ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ႏွင့္ သခင္စုိးတုိ႕က စာပြဲ၀ုိင္းကေလး ပတ္လည္မွာရွိေသာ ကုလား
ထုိင္မ်ားတြင္ အရင္ ထုိင္လုိက္ၾကသည္။ သခင္သန္းထြန္း က ကုလားထုိင္တစ္လုံးတြင္
ေနာက္မွ ၀င္ထုိက္လုိက္ေလသည္။ ဗုိလ္မွဴးရဲထြဋ္ ႏွင့္ ကြ်န္ေတာ္သည္ ကိစၥတစ္ခုကုိ
အခန္းေထာင့္တြင္ ေဆြးေႏြးေနၾကစဥ္ သခင္စုိးက လွမ္းေခၚသျဖင့္ ကြ်န္ေတာ္တုိ႕ ႏွစ္
ေယာက္ စကားစကုိ ျဖတ္ျပီးလူၾကီးမ်ား ၀ုိင္းထုိင္ေနေသာ စားပြဲဆီသုိ႕လာခဲ့သည္။
ကြ်န္ေတာ္သည္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ေရွ႕ရွိ ကုလားထုိင္ပု ကေလးတြင္ ထုိင္ရန္ ခါးကုိ
ကုိင္းလုိက္မိပါသည္။ ထုိအခုိက္ ကြ်န္ေတာ္စစ္ အက်ႌဘယ္ဘက္အိတ္ အတြင္းမွ
ေမာ္ဇာ ပစၥတုိကေလးမွာ ေလွ်ာခနဲထြက္သြားျပီး စားပြဲေပၚရွိ မွန္ခ်ပ္ၾကီးေပၚသုိ႕
ျဖန္းခနဲ က်သြားပါသည္။ ပစၥတုိေျပာင္း၀မွ မီးလက္ခနဲ လင္းသြားျပီး၊ ေသနတ္သံ
ဒုိင္းခနဲ ျမည္ဟည္းသြားပါသည္။ ကြ်န္ေတာ္တုိ႕ အားလုံး ၾကက္ေသ ေသျပီး တိတ္
ဆိတ္သြား ပါသည္။ ကြ်န္ေတာ္လည္း ထူပူေခ်ာက္ခ်ား သြားပါသည္။
ကြ်န္ေတာ္ အေသအခ်ာျမင္လုိက္ပါသည္။ ကြ်န္ေတာ္၏ ပြင့္ေနေသာ အက်ႌအိတ္
ထဲမွ ေလွ်ာထြက္သြားေသာ ပစၥတုိကေလးသည္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းႏွင့္ သခင္စုိး
တုိ႕ ယွဥ္ထုိင္ေနေသာဘက္ဆီသုိ႕ ေျပာင္းလွည့္၍ စားပြဲ၀ုိင္းတြင္ ခင္းထားသည့္
မွန္ခ်ပ္ၾကီးေပၚ က်သြားျပီး ဒုိင္းခနဲက်ည္ဆံထြက္သြားျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္
ေအာင္ဆန္းမွာ ကုလားထုိင္ လက္ရန္း ႏွစ္ဖက္ေပၚ လက္တင္ျပီး မွန္ခ်ပ္ေပၚတြင္
ေသနတ္ေပါက္ကြဲမွဳ အရွိန္ျဖင့္ ခ်ာခ်ာလည္ေနေသာ ပစၥတုိေသနတ္ ကေလးကို
စုိက္ၾကည့္ေနပါသည္။
သခင္စုိး အသံက ရုတ္တရက္ ထြက္ေပၚလာပါသည္။ "ဘယ္သူ႕ ထိသြားသလဲဟင္။
ဘယ္သူ႕ထိသြားသလဲ" ဟု ေမးရင္ ကြ်န္ေတာ္ကို စူးစုိက္ၾကည့္ျပီး "ခင္ဗ်ာ လုပ္လုိက္
ရင္ ေသာက္ရမ္းခ်ည္းပဲ။ ခင္ဗ်ာ ေတာ္ေတာ္ အသုံးမက်တာပဲ" ဟု ၾကိမ္းေမာင္း
ပါသည္။
ကြ်န္ေတာ္က ဘာမွ်ျပန္မေျပာႏုိင္ပါ။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ျငိမ္သက္ေနသျဖင့္
"ေသနတ္ထိသြား ျပီးလား" ဟူေသာ စုိးရိမ္း ေခ်ာက္ခ်ားစိတ္က လႊမ္းမုိးေန
ပါသည္။
"ဗုိလ္ခ်ဳပ္ ထိသြားသလား" ဟု ကြ်န္ေတာ္က စုိးရိမ္းသံျဖင့္ ေမးလုိက္မွ ဗုိလ္ခ်ဳပ္
ေအာင္ဆန္းသည္ လွဳပ္လွဳပ္ရွားရွား ျဖစ္လာျပီး "ဘာမွ မျဖစ္ပါဘူး။က်ဳပ္ေတာ့
မထိဘူး" ဟု ေျဖပါသည္။
ဗုိလ္မွဴးရဲထြဋ္ က "ဟုိမွာ ဟုိမွာ။ က်ည္ဆံ ေပါက္သြားတဲ့ေနရာ မွန္ကြဲေနတယ္"
ဟု လက္ညွဳိး ထုိးျပ မွ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းႏွင့္ သခင္စုိးတုိ႕ ေနာက္ဘက္ရွိ ျပတင္း
ေပါက္ မွန္တံခါးကြဲ ေနသည္ ကို ေတြ႕ရပါသည္။ ေပါက္ကြဲ ထြက္သြားေသာ က်ည္ဆံ
မွာ ဘယ္သူ႕ကိုမွ် ထိမွန္ျခင္း မရွိသည္ကုိ သိရမွ စိုးရိမ္းစိတ္ျဖင့္ ေခြ်းျပန္ေနေသာ
ကြ်န္ေတာ္သည္ စိတ္ေအးသြားသည္။
တိုက္ေအာက္က လုံျခဳံေရး တာ၀န္ယူေနေသာ စစ္ဗိုလ္ကေလးမွာ အေပၚထပ္သုိ႕
အူလ်ားဖား လ်ား ေျပးတက္လာပါသည္။ ဗိုလ္မွဴး ရဲထြဋ္ က မေတာ္တဆ ေသနတ္
ထြက္သြားျခင္းျဖစ္ ေၾကာင္းဆီးေျပာလုိက္မွ ထုိဗိုလ္ကေလးမွာ ေယာင္ခ်ားခ်ားႏွင့္
ေအာက္သုိ႕ ျပန္ဆင္းသြား ပါသည္။
သခင္စုိးသည္ ကြ်န္ေတာ့္ကုိ ေပါ့ဆ ရပါမည္လားဟု ဆက္၍ ဆူပူေနပါေသးသည္။
ဤသုိ႕ ျဖစ္ရသည္မွာ ကြ်န္ေတာ္၏ သတိလစ္ဟင္းမွဳေၾကာင့္ ျဖစ္ပါသည္။ ကြ်န္ေတာ္
သည္ သြားေလရာရာတြင္ ပစၥတုိ ေသနတ္ ႏွစ္လက္ကို အျမဲတမ္း ယူေဆာင္ေလ့
ရွိပါသည္။ ႏွစ္လက္လုံးကို က်ည္ဆံထုိးျပီး ေမာင္းထိန္း ခလုပ္ပိတ္ကာ အသင့္လုပ္
ထား ပါသည္။ ၇ ဒႆမ ၅ ပစၥတုိ အေသးကေလးကုိ အက်ႌအိတ္ထဲ ထည့္၍ ၾကယ္
သီးပိတ္ထားျပီး၊ ပစၥတုိ အၾကီးကိုမူ သားေရလက္ဆြဲအိတ္ ထဲတြင္ ထည့္ထားပါသည္။
အေရးအေၾကာင္း ေပၚပါက အလြယ္တကူ ထုတ္သုံး ႏုိင္ရန္ ျဖစ္ပါသည္။
အက်ႌၾကယ္သီး ဘယ္အခ်ိန္က ျပဳတ္ေနမွန္း မသိပါ။ ကုလားထုိင္ကုိ ထုိင္ရန္ ခါး
အကုန္းလုိက္တြင္ ပြင့္ေနေသာ အိတ္ထဲမွ ေသနတ္မွာ အေလးခ်ိန္ျဖင့္ ေလွ်ာထြက္
သြားျပီး မွန္ခ်ပ္ေပၚက်၍ ေမာင္းထိန္း ခလုတ္ ျပဳတ္ကာ က်ည္ဆံ ထြက္သြားျခင္း
ျဖစ္ပါသည္။
ကြ်န္ေတာ္သည္ ပစၥတုိ ေသနတ္ေျပာင္းထဲ အလုိအေလ်ာက္ ၀င္ေနေသာ
က်ည္ဆံကို ထုတ္ယူလုိက္ျပီး ေသနတ္ ယမ္းကတ္မ်ား ႏုတ္၍ ေသနတ္ကုိ
သားေရလက္ဆြဲအိတ္ ထဲသုိ႕ ထည့္လိုက္ပါသည္။
သခင္စုိးသည္ ကြ်န္ေတာ္ (သခင္တင္ျမ)၏ ေပါ့ေလွ်ာ့မွဳကုိ မေက်ႏုိင္ မခ်မ္းႏုိင္
ျဖစ္ေနပါေသးသည္။ ေသနတ္သံ ၾကားသျဖင့္ ဂ်ပန္ေတြမ်ား လာစုံစမ္းမလား
ဟု စုိးရိမ္းေနပါသည္။ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ ေအာင္ဆန္းႏွင့္ သခင္သန္းထြန္းတုိ႕ ကမူ
ေသနတ္ မေတာ္တဆ ထြက္သြားျခင္းကို အေရးၾကီး လွသည္ဟု သေဘာ
မထားၾကပါ။ စစ္ဗိုလ္အိမ္က ေသနတ္သံ တစ္ခ်က္ၾကားရုံျဖင့္လည္း ဂ်ပန္
မ်ားက ဂရုစုိက္လာလိမ့္မည္ မဟုတ္ဟု သေဘာထားၾကဟန္ တူပါသည္။
ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း၊ သခင္စုိးႏွင့္ သခင္သန္းထြန္းတုိ႕သည္ မဟာမိတ္
စစ္ဌာနခ်ဳပ္က ေပးလုိက္ေသာ စာႏွင့္ ကိုသိန္းေဖထံမွ ေပးလုိက္ေသာ စာပါ
သေဘာထားမ်ားကို အေျခခံ၍ ဖက္ဆစ္ဂ်ပန္တုိ႕အား လက္နက္ကိုင္၍ အျမန္
ဆုံး ေတာ္လွန္တုိက္ခုိက္ၾကရန္ သင့္၊ မသင့္ ေဆြးေႏြး ၾကပါသည္။
(သခင္တင္ျမ၏ ဘုံဘ၀မွာျဖင့္ စာအုပ္မွ ေကာက္ႏုတ္ ေဖာ္ျပထားပါသည္
အေၾကာင္းေၾကာင္းေၾကာင့္ စာေရးသူထံမွ တုိက္ရုိက္ ခြင့္ျပဳခ်က္ မေတာင္းခံ
ထားမွဳကို ခြင့္လႊတ္ပါ။)
Labels:
ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း
ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း အတၳဳပၸတၱိ တပုိင္းတစ
ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း အတၳဳပၸတၱိ တပုိင္းတစ
အေၾကာင္းအရာက မွ်ေဝျခင္း
![]() သခင္ေအာင္ဆန္း မိန္႔ခြန္းေၿပာေနစဥ္ - ၁၉၄၇ |
ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း အတၳဳပၸတၱိ တပုိင္းတစ
(ဗုိ္လ္ခ်ဳပ္ကုိယ္တုိင္ အဂၤလိပ္လုိ ေရးသည့္ အတၳဳပၸတၱိ ျဖစ္ပါသည္။ ဒုတိယ ဗုိ္လ္မႈးၾကီး ဘုိ က ဘာသာျပန္ဆုိ ေပးျပီး ဒီးဒုတ္ဦးဘခ်ိဳမွ ျပင္ဆင္သည္ ဟုမွတ္သားရပါသည္။ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ကုိယ္တုိင္ သေဘာတူ လက္ခံသည္။ “ကဗ်ာဆန္လိုက္တာ”ဟု ဗုိလ္ခ်ဳပ္ မွ ဘာသာျပန္သူ ဗုိလ္မႈးၾကီးဘုိ အား မွတ္ခ်က္ခ် ေျပာခဲ့သည္ ဟု ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း အတၳဳပၸတၱိ စာအုပ္မွ ဖတ္ရႈရပါသည္။ ေနရာယူ စာရွည္လြန္းသျဖင့္ စာဖတ္သူတုိ႔ အဆင္ေျပရန္ စာသားတခ်ိဳ႕ကုိ ခ်န္လွပ္ထားသည္မွ အပ မူရင္းအတုိင္း ျပန္လည္ ေဖာ္ျပလုိက္ပါသည္။)
-ေမာင္လူေအး-
ထုိေန႔နံနက္ကား ေဆာင္းအကူး ေလရူးမွဳံၾကြ တေပါင္းလတည္းဟူေသာ ဗမာ့ျပကၡဒိန္ အရ ေနာက္ဆုံးလ၏ ဆန္းစ တရက္ေန႔ နံနက္ ေစာေစာအာရုဏ္တက္ အခ်ိန္ပင္ျဖစ္၏။
ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းအနီး အေရွ႕အေနာက္ေျပး၍ အိမ္တတန္းႏွင့္ ေဘးတဘက္တခ်က္ ကုကၠိဳပင္မ်ား စီတန္း ေပါက္ေရာက္ေနေသာ လမ္းတလမ္း ျခားလ်က္ကား၊ တရြာလုံးအနက္ အက်ယ္၀န္းဆုံး ဟုဆုိအပ္ေသာ ျခံၾကီး တျခံရွိ၏။ ထုိျခံၾကီး၏ ပတ္လည္ေလးမ်က္ႏွာကုိ လမ္းၾကီးေလးသြယ္ တုိ႔က ညာဘယ္ေရွ႕ေနာက္ ၀န္းရံကာဆီး လ်က္ ရွိေန၏။ ေရွးအခါက ဤျခံၾကီးသည္ ဤေျမဤလမ္း မ်ားအျပင္ သည္ထက္ပင္ပုိ၍ က်ယ္၀န္းသည္ ဟု ဆုိၾက၏။ ဤမွ် ၾကီးမားက်ယ္၀န္းလွေသာ နယ္အတြင္းတြင္ အကုိင္းအလက္ေ၀ဆာလွေသာ မန္က်ည္းပင္ၾကီး ႏွစ္ပင္သည္ အေရွ႕ဘက္တပင္၊ အေနာက္ဘက္တပင္၊ အေပါက္ေစာင့္မ်ား အသြင္ မတ္မတ္မားမား ေပါက္ေရာက္လ်က္ တဘက္တခ်က္တြင္ မ်ဥ္းျပိဳင္ေျပးလ်က္ ရွိေသာ လမ္းမ်ားကုိ ပင္ရိပ္မုိး၍ ေနေလ၏။ ျပာရီညိဳေမွာင္ လေရာင္မဲ့ေသာ ေကာင္းကင္တြင္ ထင္ေပၚျပီးလွ်င္၊ ရြာတရြာလုံးတြင္ ေရွးအဆန္ဆုံး အၾကီးဆုံး ျဖစ္ေသာ အေဆာက္အဦးၾကီး တခုကုိ ထုိသစ္ပင္ၾကီး ႏွစ္ပင္သည္ မ်က္ႏွာမူလ်က္ ရွိေလ၏။ ဤၾကီးမားေသာ အေဆာက္အဦၾကီး ၏ အိမ္တုိင္မ်ားမွာ အႏွစ္ႏွစ္၊ အလလ ဖုိ႔တက္ေနေသာ ဖုံထုၾကီးျဖင့္ပိ၍ ေျမေအာက္သုိ႔ ျမဳပ္လ်က္ရွိေလျပီ။ ျမိဳ႕စားရြာစား တုိ႔ေကာင္းစားၾကသည့္မေ၀းေသးေသာ ေရွးေခတ္၏ လက္ငုတ္ျဖစ္ေသာ ဤခန္းနား ၾကီးက်ယ္ေသာ အေဆာက္အဦး ကုိျမင္ရသူ ဟူသမွ် သည္ ထုိအိမ္ၾကီး၏ မူလပုိင္ရွင္၏ အေျခအေန၊ အတန္းအစား ျမင့္ပုံ၊ ၾကြယ္၀ ခ်မ္းသာပုံ ကုိေတြးခ်င့္ႏုိင္ေပမည္။ ယခုအခါမူကား ထုိၾကီးက်ယ္ ေသာ အေဆာက္အဦးၾကီး ၏ ေနာက္ေဖးေဆာင္ အခန္းတခန္း မွ မွိတ္တုတ္မွိတ္တုတ္ျဖင့္ ေတာက္ေနေသာ ေရနံေခ်း မီးခြက္ကေလး မွ မီးေရာင္ျခည္ တန္းကေလးသည္၊ အျပင္သုိ႔ ထရံၾကားမွ ထုိးထြက္ေနသည္ကုိ ေတြ႔ျမင္ ရေပမည္။ သုိ႔ေတြ႔ျမင္ရျခင္းမွာ ထုိမွ် အခ်ိန္မေတာ္သည့္ ညအခါ ၌ အိမ္တြင္းရွိ ေယာက်ၤား၊ မိန္းမ အားလုံးပင္ ခါတုိင္းႏွင့္မတူ အမူူထူးျခားလ်က္ အလုပ္မ်ား ေနၾကသည့္ အျခင္းအရာ ေၾကာင့္ပင္ ျဖစ္ေပသည္။ ရံဖန္ရံခါ အိမ္တြင္းမွ မိန္းမတေယာက္၏ ညည္းသံကုိ ၾကားရမည္ ျဖစ္၏။
အခ်ိန္ကား စကၠန္႔မွ မိနစ္၊ မိနစ္မွ နာရီ စသည္ျဖင့္ ကုန္လြန္ခဲ့ေလျပီ။ ေနာက္ဆုံး၌ ကေလးတေယာက္၏ ညံစာစာ ငုိသံမ်ားသည္၊ ထုိအခ်ိန္ အထိဆိတ္ျငိမ္စြာ အိပ္ေမာက်လ်က္ ရွိေနေသာ အိမ္နီးနားခ်င္းမ်ားဆီသုိ႔ ပဲ့တင္ရုိက္သြားေလ၏။ ထုိႏွစ္ကား ေကာဇာသကၠရာဇ္ ၁၂ရ၆ ခုႏွစ္ျဖစ္၏။ အဂၤလိပ္ သကၠရာဇ္ ႏွင့္တြက္မည္ ဆုိလွ်င္ ၁၉၁၅ ခုျဖစ္၏။ ပုိျပီးေသခ်ာ ေစလုိလွ်င္ ၁၉၁၅ ခုႏွစ္၊ ေဖေဖၚ၀ါရီလ ၁၃ ရက္ ေန႔ပင္ျဖစ္၏။ ေ၀းေျမနယ္ျခား တုိင္းတပါး ဥေရာပ၏ ဆီးႏွင္းျဖိဳက္ျဖိဳက္ ေရခဲျပင္တုိ႔ ဖုံးအုပ္လႊမ္းတင္လ်က္ ရွိေသာ လြင္ျပင္ တလင္းတုိ႔၌ ကား၊ လူလူခ်င္း သတ္ျဖတ္ေနၾကသည့္ တုိက္ပြဲခုိက္ပြဲမ်ား၏ တုိက္သံခုိက္သံ ပစ္ခတ္သံျဖင့္ တုန္ဟီးလ်က္ ရွိ၏။ သုိ႔ေသာ္ ဤ ဌာန ဤေဒသတြင္ ကား၊ ေဘးဘယာရန္မခဘဲ၊ ျငိမ္းခ်မ္းဧျမ သကဲ့သုိ႔ရွိ၏။ “ျငိမ္းခ်မ္းဧျမ သည္ ဆုိျခင္းမွာ အဟုတ္ေလာ။ ထုိစဥ္အခါက ေကာင္းကင္တြင္ သြားေနေသာ နကၡတ္တာရာ ျဂိဳလ္ေနျဂိဳလ္ထား တုိ႔သည္ ယခုပင္ ဘြားျမင္ေသာ ကေလးသူငယ္အား၊ ဧျခိမ္းခ်မ္းသာျခင္း ကုိအကယ္ေပးမည္ ဟု အေဟာထုတ္ႏုိင္ရန္ ညႊန္ျပၾကပါ၏ေလာ” ကြ်ႏ္ုပ္တုိ႔ ေစာင့္ၾကည့္ၾကစုိ႔။
“ေမာင္ရင္ ဖာေရ... ေယာက်ၤားကေလးေတာ့ .... နကၡတ္ ၾကည့္ျပီး အခ်ိန္တြက္လုိက္စမ္းပါ” ဟုခုိင္းေသာ အသံတသံသည္ အိမ္ခန္းတြင္းမွ ထြက္ေပၚလာေလသည္။ ထုိအသံမွာ ဧကန္မုခ် ရြာကလက္သည္ အေဒၚၾကီး၏ အသံႏွင့္တူ၏။ အျပင္၌ ေစာင့္ေနေသာ ကုိရင္ဖာ သည္ ကျပာကရာထတဲ့၍ ေကာင္းကင္သုိ႔ ပတ္ခ်ာလွည့္ ေမာ့ၾကည့္ေတာ့ကာ ထြန္းေတာက္ေနေသာ နကၡတ္တာရာ တုိ႔၏ အေနအထားကုိ မွတ္သားလ်က္ အနီးဆုံး အခ်ိန္ကုိ တြက္ခ်က္ေလေတာ့ သည္။ သုိ႔ျဖင့္ ကုိရင္ဖာ သည္ သူ၏ သား ေမြးေန႔၊ေမြးရက္ အခ်ိန္နာရီ တုိ႔ကုိ ေပရြက္တရြက္ တြင္ ကညစ္ႏွင့္ ေရးသား၍ မွတ္သားလုိက္ေလ၏။ ထုိအေတာအတြင္း တဘက္ခန္းမွ အဘုိးျဖစ္သူသည္၊ ကေလး ၏ ငုိသံမ်ားေၾကာင့္ အိပ္ရာမွ လန္႔ႏုိးျပီးေသာ္၊ လက္သည္ အေဒၚၾကီး ၏ ေျပာသံၾကားသည့္ အတုိင္း ၎၏ အိပ္ရာထဲမွ တဦးတေယာက္ ကုိမွ် တုိက္ရုိက္ ရည္ရြယ္ျခင္း မရွိေသာ အေမးမ်ိဳးျဖင့္ “ေအး-ေအး- ဒီကေန႔ဘာလဲေဟ့.၊စေနေန႔ မဟုတ္လား” ဟုေအာ္၍ ေမးလုိက္ေလ၏။ အဘုိးျဖစ္သူ ေမးလုိက္သည့္ အခါ၊ သမီး မီးေနသယ္ ကုိ ေစာင့္ၾကည့္ရင္း သမီးအခန္းတြင္းမွာ ရွိေနသည့္ အဖြားျဖစ္သူက စေနေန႔ ျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာျပလုိက္ေလ၏။ အဘုိးျဖစ္သူမွာ တခဏမွ် ျငိမ္သက္လ်က္ ရွိေန၏။ ၎သည္ တခုခု ကုိ စိတ္တြက္ တြက္လ်က္ ရွိ၏။ တြက္ျပီးေသာ အခါ “ေကာင္းတယ္ေဟ့၊ စေနကလည္း စေနသား၊ ရာဇာကလဲ ရာဇာ့ဘြား၊ ဘယ္ေလာက္ထက္ျပီး ေၾကာက္စရာေကာင္းမဲ့ ကေလးလဲေတာ့ မေျပာတတ္ဘူး” ဟုေျပာေလ၏။
ဤေမြးစ ကေလးကား ဦးဖာ-ေဒၚစု တုိ႔၏ ေနာက္ဆုံးဘြားသည့္ သားေထြးကြ်န္ေတာ္ ပင္တည္း။
![]() မိခင္ ေဒၚစု၊ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ႏွင့္ မိသားစု အမွတ္တရ |
လူတုိင္း လုိလုိပင္ ဂဏန္း ၁၃ ကုိ အထူးတလည္ ေၾကာက္ရြံ ႔ၾကေလသည္။ အမွန္စင္စစ္ ကုိ သာ သိျမင္လွ်င္မူ၊ ဂဏန္း ၁၃ သည္ သူတုိ႔ထင္သေလာက္ နိမိတ္မေကာင္း သည္႔ ဂဏန္း မဟုတ္ေခ်။ ဂဏန္း ၁၃ ႏွင့္ သက္ဆုိင္ေသာ အရုပ္ကား ကုိ အမ်ိဳးမ်ိဳး အဖုံဖုံ ေရးၾကဆြဲၾက ေသာ္လည္း၊ အျမဲတေစ သေဘာတခု ထဲပင္ ေဆာင္ေလသည္။ ထုိပုံတြင္ လယ္ထဲ၌ အရုိးစု တခုသည္ ေကာက္ရိပ္လ်က္ ၎၏ လက္ႏွင့္ေျခမ်ားသည္ အသစ္ေပါက္ေသာ ျမက္ေတာ ထဲမွ ထုိးေထာင္ ေန၏။ သရဖူေဆာင္းထားသည့္ ေယာကၤ်ား ဦးေခါင္းတလုံးမွာ တဇဥ္ဖ်ား၌ က်လ်က္၊ မိန္းမ ဦးေခါင္း တလုံးသည္ ဆံပင္ကုိ ေခါင္းအလယ္တည့္တည့္မွခြဲကာ ဖါးလ်ားခ်ျပီး ေနာက္ပုိင္းနားတြင္ ေပၚထြက္ေနသည္။
ဤမွ် ထူးဆန္းေထြလာ အတိတ္ျပ၊ နိမိတ္ျပ အဓိပၸါယ္ နက္နဲလွေသာ အရုပ္ကား၏ အမွန္သေဘာကုိ လွန္ေလွာ၍ သိရွိနားလည္ရန္၊ ဂဏန္း ၁၃ မွ ၁ ႏွင့္ ၃ ကုိ ေပါင္းရေသာ ၄-ဂဏန္း တခုတည္း ၏ အဓိပၸါယ္ ကုိ ျပန္ေျပာင္းစီစစ္ ရေပမည္။
၄ ဂဏန္း တလုံးတည္းသည္ သူကုိယ္တုိင္ကပင္ ထူးဆန္းေသာ ဂဏန္းတလုံး ျဖစ္ သည္။ ဤဂဏန္း စီးနင္းျခင္းခံရေသာ လူမ်ားသည္၊ အထင္လြဲ၊ အျမင္လြဲ ခံရတတ္၏။ အေဖၚမပါ ကုိယ္ထည္းသာ ေနရတတ္၏။ မိမိတုိ႔အား အျမဲတေစ တိတ္တဆိတ္ ၾကိပ္၍ ၾကံစည္ေသာ ရန္သူမ်ား ႏွင့္ အတုိက္အခံ ျပဳရတတ္၏။ ရပ္ရြာကိစၥ၊ အစုိးရကိစၥ တုိ႔တြင္ ထုံးတမ္း စဥ္လာကုိ မွတ္၍ ေခတ္ေျပာင္းေတာ္လွန္တတ္ၾကသည္။ ၄-ဂဏန္း စီးနင္းထားသူ တုိ႔သည္ အမ်ိဳးစုံေသာ လူမႈကိစၥျပသနာမ်ား၊ ေခတ္ေျပာင္းျပဳျပင္ေရးကိစၥမ်ား ကုိေဆာင္ၾကဥ္းရန္ ၀ါသနာပါၾကသည္။ သူတုိ႔သည္ အထက္အာဏာပုိင္ မ်ားကို ပုန္ကန္ျခားနား၍ သမတႏုိင္ငံသစ္ကုိ၎၊ ထီးသစ္၊နန္းသစ္မ်ား ကုိ၎ တည္ေထာင္စုိက္ယူ တတ္ေလသည္။
၁၃ ဂဏန္းသည္ ဤအထက္တန္းက်ေသာ ဂုဏ္ပုဒ္တုိ႔ႏွင့္ အားလုံးျပည့္စုံသည္သာ မက၊ ပုိ၍ပင္ နက္နဲ ထက္ျမက္ေသး၏။ အထက္ပါ ကုိင္ရုိ၏ ေဟာစာတမ္းသည္၊ ကြ်န္ေတာ့အတြက္မူ ယခုထိ တစိတ္တေဒသ မွန္သင့္ သေလာက္မွန္ခဲ့ေခ်ျပီ။ (တုိင္းျပည္ႏွင့္ျပည္သားမ်ား အတြက္ အသက္ေပးလွဴသြားေသာ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ ေအာင္ဆန္း ၏ ေဖေဖၚ၀ါရီလ ၁၃ ေမြးေန႔အား ေအာင္းေမ့သတိရရင္း ဗုိလ္ခ်ဳပ္အား ထာ၀စဥ္ ဦးညြတ္အေလးျပဳလ်က္....ျပန္လည္ေဖာ္ျပသူ)
-ေမာင္လူေအး-
Labels:
ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း
ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း၏ မိန္႔ခြန္းမ်ား-1
ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း၏ မိန္႔ခြန္းေကာက္ႏႈတ္ခ်က္ (စုစည္းမႈ-၁)
၁၉၄၅ ခုႏွစ္၊ ၾသဂုတ္လ စတုတၳအႀကိမ္ေျမာက္ ႏုိင္ငံေခါင္းေဆာင္မ်ား အစည္းအေ၀းတြင္ ႁမြက္ၾကားသည့္ မိန္႔ခြန္း ေကာက္ႏႈတ္ခ်က္
ယခုအခါမွာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကုိ အဖ်က္ဆီးဆုံး၀ါဒဟာ ဖက္ဆစ္၀ါဒျဖစ္လုိ႔ ဒီ၀ါဒ ကမာၻမွာ ဘယ္ေနရာမွာျဖစ္ျဖစ္ ရွိေနရင္ စစ္ျဖစ္ဦးမွာမုိ႔လုိ႔ ဒီ၀ါဒ ပေပ်ာက္ေအာင္ လုပ္ဖုိ႔လုိတယ္။ ဒီတြင္လားဆုိရင္ မဟုတ္ေသးဘူး။ ဒီ၀ါဒမ်ိဳးဟာ သူတုိ႔ျပည္မွာလည္း တုိင္းသူျပည္သားေတြကုိ ခ်ဳပ္ခ်ယ္တယ္။ ကမာၻမွာလည္း အင္မတန္ ႐ုိင္းစုိင္းေသးႏုပ္တဲ့ လူမ်ိဳးေရး၀ါဒကုိ လက္ကုိင္ထားၿပီး ပုိၿပီးခ်ဳပ္ခ်ယ္ဖုိ႔ ရည္ရြယ္ခ်က္ရွိတယ္။ ကမာၻမွာလည္း ကမာၻ႕လြတ္လပ္ေရးကုိ ထိခုိ္က္တယ္။ ကမာၻ႕လြတ္လပ္ေရးကုိ ထိခုိက္လုိ႔ရွိရင္ ကမာၻ႕လြတ္လပ္ေရး မရွိႏုိင္ဘဲ ျဖစ္သြားမယ္။ ကမာၻ႕လြတ္လပ္ေရး မရွိရင္ ဗမာ့လြတ္လပ္ေရးဆုိတာလည္း မရွိႏုိင္ဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ဖက္ဆစ္၀ါဒ ကမာၻမွာ ပေပ်ာက္ေရးကုိ က်ေနာ္တို႔ ရည္ရြယ္ခ်က္ထဲမွာ ထည့္ထားတယ္။ ကမာၻမွာ အဲဒီ ၀ါဒမ်ိဳးကုိ တုိက္ဖ်က္မယ့္သူေတြနဲ႔ အျမဲပူးေပါင္းၿပီး အခြင့္အာဏာရတုိင္း ေဆာင္ရြက္ဖုိ႔ပဲ။
အထူးသျဖင့္ က်ေနာ္တုိ႔ တုိင္းျပည္မွာ ဒီ၀ါဒမ်ိဳး လုံး၀မရွိႏုိင္ေအာင္ လုပ္ရမယ္။ အာဏာရွင္၀ါဒ၊ လူမ်ိဳးအခ်င္းခ်င္း မုန္းတီးေရး၀ါဒ၊ ဂ်ပန္ျပည္မွာလုိ စစ္ကသာ လႊမ္းမုိးရမယ္ဆုိတဲ့ စစ္ဖက္အာဏာရွင္စနစ္၊ သက္ဦးဆံပုိင္ ရွင္ဘုရင္စနစ္၊ အဲဒီ၀ါဒမ်ိဳး အငယ္စားျဖစ္တဲ့ ပေဒသရာဇ္ ၿမိဳ႕စား ရြာစား၀ါဒ၊ အထက္ကသာခန္႔ထားၿပီး တုိင္းသူျပည္သား ဆႏၵအရ မဟုတ္ဘဲ တုိင္းသူျပည္သားေတြနဲ႔ ကင္းကြာၿပီး မင္းစိတ္ေပါက္တဲ့ အရာရွိေတြ ခ်ယ္လွယ္တဲ့ စနစ္ဆုိးတစ္မ်ိဳး ရွိေနရင္ အမ်ားျပည္သူတုိ႔ဆႏၵနဲ႔ လုပ္ကုိင္ရတဲ့ ဒီမုိကေရစီ၀ါဒ ေခတ္မစားႏုိင္တဲ့ ဖက္ဆစ္၀ါဒ ဆင္တူယုိးမွားေတြ ေပၚလာႏုိင္တယ္။ ဒီ ၀ါဒမ်ိဳးေပၚလာရင္ တုိင္းသူျပည္သားေတြဟာ လြတ္လပ္ေရး ဆုိတာကုိ မရႏုိင္ေတာ့ဘူး။
ဒါေၾကာင့္ က်ေနာ္တုိ႔ဟာ ဒီမုိကေရစီ၀ါဒကုိသာ ေခတ္စားေအာင္ လုပ္ရမယ္။ ဒီမုိကေရစီ၀ါဒသာ လြတ္လပ္ေရးနဲ႔ ဆီေလ်ာ္တယ္။ ဒီ၀ါ ဒသာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကုိ အားေပးတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ ဒီ၀ါဒကုိသာ က်ေနာ္တုိ႔ ရည္ရြယ္ရမယ္။ ေနာက္ လြတ္လပ္စြာ ေဖာ္ျပခြင့္၊ စည္း႐ုံးခြင့္၊ အစည္းအေ၀းေခၚခြင့္ႏွင့္ စီတန္းလမ္းေလွ်ာက္ခြင့္၊ လြတ္လပ္စြာ ေတြးေတာခြင့္ႏွင့္ ကုိးကြယ္လုိရာဘာသာ ကုိးကြယ္ခြင့္၊ တရားႏွင့္မညီေသာ အဖမ္းအဆီး အခ်ဳပ္အေႏွာင္မွ ကင္းလြတ္ခြင့္၊ ကုိယ္ေရးလြတ္လပ္ခြင့္၊ ကုိယ့္အိမ္ ကုိယ့္ယာႏွင့္ ေနထုိင္ျခင္းကုိ မတရားသျဖင့္ ေႏွာင့္ယွက္ျခင္းမွ ကင္းလြတ္ခြင့္၊ လူတုိင္း ပညာသင္ၾကားႏုိင္ခြင့္၊ အခမဲ့ ေဆး၀ါးအကူအညီ ရရွိခြင့္၊ မတရားသျဖင့္ စီးပြားခ်ဳပ္ခ်ယ္မႈမ်ားမွ လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္၊ အလုပ္သမား လယ္သမ်ားမ်ားရဲ႕ အနည္းဆုံးအခြင့္အေရးမ်ားကုိ အစုိးရက ေစာင့္ေရွာက္ေပးျခင္း၊ တုိင္းျပည္တြင္ တုိင္းရင္းသားလူမ်ိဳးတုိင္း ကုိယ့္ဘာသာ ကုိယ့္ဓေလ့ ကုိယ့္ယဥ္ေက်းမႈအတုိင္း ေဆာင္ရြက္ႏုိင္ခြင့္၊ အုိစာနာစာ အထိအခုိက္ ေလ်ာ္ေၾကး ရန္ပုံေငြ အစရွိသည္တုိ႔ကုိ အစုိးရကထားၿပီး အုိမင္း၍လည္းေကာင္း၊ ဖ်ားနာ၍လည္းေကာင္း၊ ထိခုိက္နာက်င္၍လည္းေကာင္း၊ အလုပ္လုပ္ခ်င္ေသာ္လည္း အလုပ္မရႏုိင္၍လည္းေကာင္း၊ အသက္ေမြး၀မ္းေက်ာင္း မျပဳႏုိင္စြမ္း ရွိသူမ်ားသည္ အစုိးရ၏ အေထာက္အပံ့ကုိ ရရွိခြင့္ႏွင့္ ဒီမုိကေရစီ အခြင့္အေရးမ်ိဳးေတြလည္း ရွိရမယ္။
ယခုအခါမွာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကုိ အဖ်က္ဆီးဆုံး၀ါဒဟာ ဖက္ဆစ္၀ါဒျဖစ္လုိ႔ ဒီ၀ါဒ ကမာၻမွာ ဘယ္ေနရာမွာျဖစ္ျဖစ္ ရွိေနရင္ စစ္ျဖစ္ဦးမွာမုိ႔လုိ႔ ဒီ၀ါဒ ပေပ်ာက္ေအာင္ လုပ္ဖုိ႔လုိတယ္။ ဒီတြင္လားဆုိရင္ မဟုတ္ေသးဘူး။ ဒီ၀ါဒမ်ိဳးဟာ သူတုိ႔ျပည္မွာလည္း တုိင္းသူျပည္သားေတြကုိ ခ်ဳပ္ခ်ယ္တယ္။ ကမာၻမွာလည္း အင္မတန္ ႐ုိင္းစုိင္းေသးႏုပ္တဲ့ လူမ်ိဳးေရး၀ါဒကုိ လက္ကုိင္ထားၿပီး ပုိၿပီးခ်ဳပ္ခ်ယ္ဖုိ႔ ရည္ရြယ္ခ်က္ရွိတယ္။ ကမာၻမွာလည္း ကမာၻ႕လြတ္လပ္ေရးကုိ ထိခုိ္က္တယ္။ ကမာၻ႕လြတ္လပ္ေရးကုိ ထိခုိက္လုိ႔ရွိရင္ ကမာၻ႕လြတ္လပ္ေရး မရွိႏုိင္ဘဲ ျဖစ္သြားမယ္။ ကမာၻ႕လြတ္လပ္ေရး မရွိရင္ ဗမာ့လြတ္လပ္ေရးဆုိတာလည္း မရွိႏုိင္ဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ဖက္ဆစ္၀ါဒ ကမာၻမွာ ပေပ်ာက္ေရးကုိ က်ေနာ္တို႔ ရည္ရြယ္ခ်က္ထဲမွာ ထည့္ထားတယ္။ ကမာၻမွာ အဲဒီ ၀ါဒမ်ိဳးကုိ တုိက္ဖ်က္မယ့္သူေတြနဲ႔ အျမဲပူးေပါင္းၿပီး အခြင့္အာဏာရတုိင္း ေဆာင္ရြက္ဖုိ႔ပဲ။
အထူးသျဖင့္ က်ေနာ္တုိ႔ တုိင္းျပည္မွာ ဒီ၀ါဒမ်ိဳး လုံး၀မရွိႏုိင္ေအာင္ လုပ္ရမယ္။ အာဏာရွင္၀ါဒ၊ လူမ်ိဳးအခ်င္းခ်င္း မုန္းတီးေရး၀ါဒ၊ ဂ်ပန္ျပည္မွာလုိ စစ္ကသာ လႊမ္းမုိးရမယ္ဆုိတဲ့ စစ္ဖက္အာဏာရွင္စနစ္၊ သက္ဦးဆံပုိင္ ရွင္ဘုရင္စနစ္၊ အဲဒီ၀ါဒမ်ိဳး အငယ္စားျဖစ္တဲ့ ပေဒသရာဇ္ ၿမိဳ႕စား ရြာစား၀ါဒ၊ အထက္ကသာခန္႔ထားၿပီး တုိင္းသူျပည္သား ဆႏၵအရ မဟုတ္ဘဲ တုိင္းသူျပည္သားေတြနဲ႔ ကင္းကြာၿပီး မင္းစိတ္ေပါက္တဲ့ အရာရွိေတြ ခ်ယ္လွယ္တဲ့ စနစ္ဆုိးတစ္မ်ိဳး ရွိေနရင္ အမ်ားျပည္သူတုိ႔ဆႏၵနဲ႔ လုပ္ကုိင္ရတဲ့ ဒီမုိကေရစီ၀ါဒ ေခတ္မစားႏုိင္တဲ့ ဖက္ဆစ္၀ါဒ ဆင္တူယုိးမွားေတြ ေပၚလာႏုိင္တယ္။ ဒီ ၀ါဒမ်ိဳးေပၚလာရင္ တုိင္းသူျပည္သားေတြဟာ လြတ္လပ္ေရး ဆုိတာကုိ မရႏုိင္ေတာ့ဘူး။
ဒါေၾကာင့္ က်ေနာ္တုိ႔ဟာ ဒီမုိကေရစီ၀ါဒကုိသာ ေခတ္စားေအာင္ လုပ္ရမယ္။ ဒီမုိကေရစီ၀ါဒသာ လြတ္လပ္ေရးနဲ႔ ဆီေလ်ာ္တယ္။ ဒီ၀ါ ဒသာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကုိ အားေပးတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ ဒီ၀ါဒကုိသာ က်ေနာ္တုိ႔ ရည္ရြယ္ရမယ္။ ေနာက္ လြတ္လပ္စြာ ေဖာ္ျပခြင့္၊ စည္း႐ုံးခြင့္၊ အစည္းအေ၀းေခၚခြင့္ႏွင့္ စီတန္းလမ္းေလွ်ာက္ခြင့္၊ လြတ္လပ္စြာ ေတြးေတာခြင့္ႏွင့္ ကုိးကြယ္လုိရာဘာသာ ကုိးကြယ္ခြင့္၊ တရားႏွင့္မညီေသာ အဖမ္းအဆီး အခ်ဳပ္အေႏွာင္မွ ကင္းလြတ္ခြင့္၊ ကုိယ္ေရးလြတ္လပ္ခြင့္၊ ကုိယ့္အိမ္ ကုိယ့္ယာႏွင့္ ေနထုိင္ျခင္းကုိ မတရားသျဖင့္ ေႏွာင့္ယွက္ျခင္းမွ ကင္းလြတ္ခြင့္၊ လူတုိင္း ပညာသင္ၾကားႏုိင္ခြင့္၊ အခမဲ့ ေဆး၀ါးအကူအညီ ရရွိခြင့္၊ မတရားသျဖင့္ စီးပြားခ်ဳပ္ခ်ယ္မႈမ်ားမွ လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္၊ အလုပ္သမား လယ္သမ်ားမ်ားရဲ႕ အနည္းဆုံးအခြင့္အေရးမ်ားကုိ အစုိးရက ေစာင့္ေရွာက္ေပးျခင္း၊ တုိင္းျပည္တြင္ တုိင္းရင္းသားလူမ်ိဳးတုိင္း ကုိယ့္ဘာသာ ကုိယ့္ဓေလ့ ကုိယ့္ယဥ္ေက်းမႈအတုိင္း ေဆာင္ရြက္ႏုိင္ခြင့္၊ အုိစာနာစာ အထိအခုိက္ ေလ်ာ္ေၾကး ရန္ပုံေငြ အစရွိသည္တုိ႔ကုိ အစုိးရကထားၿပီး အုိမင္း၍လည္းေကာင္း၊ ဖ်ားနာ၍လည္းေကာင္း၊ ထိခုိက္နာက်င္၍လည္းေကာင္း၊ အလုပ္လုပ္ခ်င္ေသာ္လည္း အလုပ္မရႏုိင္၍လည္းေကာင္း၊ အသက္ေမြး၀မ္းေက်ာင္း မျပဳႏုိင္စြမ္း ရွိသူမ်ားသည္ အစုိးရ၏ အေထာက္အပံ့ကုိ ရရွိခြင့္ႏွင့္ ဒီမုိကေရစီ အခြင့္အေရးမ်ိဳးေတြလည္း ရွိရမယ္။
ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း၏ မိန္႔ခြန္းေကာက္ႏႈတ္ခ်က္ (စုစည္းမႈ-၂)
၁၉၄၇ ခုႏွစ္၊ ေမလ (၁၉) ရက္ ဖဆပလ ပဏာမ ျပင္ဆင္မႈညီလာခံ မိန္႔ခြန္းေကာက္ႏႈတ္ခ်က္
ေတာ္လွန္ေရးဆုိတာ လူထုက လူထုရဲ႕ကံၾကမၼာကုိ အေျခခံကေနၿပီး ဖန္တီးရာမွာ ဘယ္လုိပဲျဖစ္ျဖစ္ဆုိၿပီး လူထုကုိယ္တုိင္ ပါ၀င္ေဆာင္ရြက္ျခင္း ျဖစ္တယ္။ ရာဇ၀င္ေၾကာင္းအရ မလႊဲမေရွာင္သာလုိ႔လည္း လုိတယ္။ ျဖစ္ပ်က္ေပၚေပါက္ေနတဲ့ ရာဇ၀င္အေျခအေန အခ်က္အလက္ေတြနဲ႔ အျခားတစ္လမ္းျဖစ္တဲ့ အေျခာက္တုိက္စိတ္ကူး စီမံကိန္းမ်ိဳးနဲ႔ေတာ့ မျဖစ္ႏုိင္ဘူး။ ၿပီးေတာ့ မ်က္စိစုံမွိတ္ၿပီး အကန္းလုိ ရမ္းလုိ႔ မျဖစ္ဘူး။ တစ္ဖက္တြင္သာလုပ္တဲ့အလုပ္၊ အလုိအေလ်ာက္ လူထုထႂကြမႈ၊ ဖ်က္ဆီး႐ုံအလုပ္ကုိလည္း လက္မခံႏုိင္ဘူး။ အဲဒါေတြေၾကာင့္ ေတာ္လွန္ေရးဆုိတာ အႀကီးက်ယ္ဆုံး ျပဳျပင္ဖန္တီးတတ္တဲ့ သတၱိရွိပါတယ္။
ေတာ္လွန္ေရးရဲ႕ အေျခခံရည္ရြယ္ခ်က္ႀကီးကေတာ့ လုပ္စားကုိင္စား လူထုႀကီးလြတ္လပ္မႈ ျဖစ္ပါတယ္။ ေတာ္လွန္ေရးရဲ႕ အေျခခံအုတ္ျမစ္ကေတာ့ လူထုပါ၀င္ေအာင္ ေဆာင္ရြက္ေရး ျဖစ္ပါတယ္။ ေတာ္လွန္ေရးေအာင္ျမင္မႈ အေျခခံကေတာ့ လူထုႀကီးရဲ႕ ႏုိးၾကားထႂကြမႈ တနည္းအားျဖင့္ လူထုႀကီးအား ဘယ္အထိ ဖြဲ႕ဖြဲ႕စည္းစည္းရွိလုိ႔ ဘယ္အထိ မိမိရဲ႕တာ၀န္နဲ႔ တန္ခုိးအာဏာကုိ သိရွိနားလည္ ႏုိးၾကားသလဲဆုိတဲ့ အေပၚမွာ တည္ပါတယ္။
က်ေနာ္တုိ႔ အခုလုပ္ေနတာေတြ အားလုံးေတြဟာ ဘာကုိလုပ္ေနတာလဲ၊ က်ဳပ္တုိ႔တုိင္းျပည္ႀကီးကုိ ေတာ္လွန္ေျပာင္းလဲေနၾကတာပဲ မဟုတ္လား။ အဲဒီလုိ ေတာ္လွန္ေျပာင္းလဲေနတဲ့အခါ ၾကမ္းသင့္အခါလည္း ၾကမ္းခဲ့တယ္။ ၾကမ္းစရာလုိေသးရင္လည္း ၾကမ္းရအုံးမွာပဲ။ အမိ၀မ္းက ဖြားျမင္လာတဲ့ကေလးဟာ မေမြးခင္ ပဋိသေႏၶတည္ရတယ္။ ေန႔ရက္ေစ့မွ ေမြးဖြားရတယ္။ အဲဒီမတုိင္မီ ေမြးဖြားရင္ ေသရင္လည္း ေသမယ္။ ေလွ်ာရင္လည္း ေလွ်ာမယ္။ ခ်ည့္နဲ႔ရင္လည္း ခ်ည့္နဲ႔မယ္။ အင္မတန္ေကာင္းခဲတယ္။ ၿပီးေတာ့ ေမြးဖြားတဲ့အခါမွာလည္း ျပင္းျပင္းထန္ထန္နဲ႔ ဖြားရတာရွိတယ္။ သက္သက္သာသာနဲ႔ ဖြားရတာရွိတယ္။ အေမ၊ အေဖရဲ႕ က်န္းမာေရး၊ လက္သည္လုပ္တဲ့သူ က်င္လည္မႈ အစရွိတဲ့ အေျခအေနေတြအရ ျဖစ္တာပဲ။
ေတာ္လွန္ေရးဆုိတာ လူထုက လူထုရဲ႕ကံၾကမၼာကုိ အေျခခံကေနၿပီး ဖန္တီးရာမွာ ဘယ္လုိပဲျဖစ္ျဖစ္ဆုိၿပီး လူထုကုိယ္တုိင္ ပါ၀င္ေဆာင္ရြက္ျခင္း ျဖစ္တယ္။ ရာဇ၀င္ေၾကာင္းအရ မလႊဲမေရွာင္သာလုိ႔လည္း လုိတယ္။ ျဖစ္ပ်က္ေပၚေပါက္ေနတဲ့ ရာဇ၀င္အေျခအေန အခ်က္အလက္ေတြနဲ႔ အျခားတစ္လမ္းျဖစ္တဲ့ အေျခာက္တုိက္စိတ္ကူး စီမံကိန္းမ်ိဳးနဲ႔ေတာ့ မျဖစ္ႏုိင္ဘူး။ ၿပီးေတာ့ မ်က္စိစုံမွိတ္ၿပီး အကန္းလုိ ရမ္းလုိ႔ မျဖစ္ဘူး။ တစ္ဖက္တြင္သာလုပ္တဲ့အလုပ္၊ အလုိအေလ်ာက္ လူထုထႂကြမႈ၊ ဖ်က္ဆီး႐ုံအလုပ္ကုိလည္း လက္မခံႏုိင္ဘူး။ အဲဒါေတြေၾကာင့္ ေတာ္လွန္ေရးဆုိတာ အႀကီးက်ယ္ဆုံး ျပဳျပင္ဖန္တီးတတ္တဲ့ သတၱိရွိပါတယ္။
ေတာ္လွန္ေရးရဲ႕ အေျခခံရည္ရြယ္ခ်က္ႀကီးကေတာ့ လုပ္စားကုိင္စား လူထုႀကီးလြတ္လပ္မႈ ျဖစ္ပါတယ္။ ေတာ္လွန္ေရးရဲ႕ အေျခခံအုတ္ျမစ္ကေတာ့ လူထုပါ၀င္ေအာင္ ေဆာင္ရြက္ေရး ျဖစ္ပါတယ္။ ေတာ္လွန္ေရးေအာင္ျမင္မႈ အေျခခံကေတာ့ လူထုႀကီးရဲ႕ ႏုိးၾကားထႂကြမႈ တနည္းအားျဖင့္ လူထုႀကီးအား ဘယ္အထိ ဖြဲ႕ဖြဲ႕စည္းစည္းရွိလုိ႔ ဘယ္အထိ မိမိရဲ႕တာ၀န္နဲ႔ တန္ခုိးအာဏာကုိ သိရွိနားလည္ ႏုိးၾကားသလဲဆုိတဲ့ အေပၚမွာ တည္ပါတယ္။
က်ေနာ္တုိ႔ အခုလုပ္ေနတာေတြ အားလုံးေတြဟာ ဘာကုိလုပ္ေနတာလဲ၊ က်ဳပ္တုိ႔တုိင္းျပည္ႀကီးကုိ ေတာ္လွန္ေျပာင္းလဲေနၾကတာပဲ မဟုတ္လား။ အဲဒီလုိ ေတာ္လွန္ေျပာင္းလဲေနတဲ့အခါ ၾကမ္းသင့္အခါလည္း ၾကမ္းခဲ့တယ္။ ၾကမ္းစရာလုိေသးရင္လည္း ၾကမ္းရအုံးမွာပဲ။ အမိ၀မ္းက ဖြားျမင္လာတဲ့ကေလးဟာ မေမြးခင္ ပဋိသေႏၶတည္ရတယ္။ ေန႔ရက္ေစ့မွ ေမြးဖြားရတယ္။ အဲဒီမတုိင္မီ ေမြးဖြားရင္ ေသရင္လည္း ေသမယ္။ ေလွ်ာရင္လည္း ေလွ်ာမယ္။ ခ်ည့္နဲ႔ရင္လည္း ခ်ည့္နဲ႔မယ္။ အင္မတန္ေကာင္းခဲတယ္။ ၿပီးေတာ့ ေမြးဖြားတဲ့အခါမွာလည္း ျပင္းျပင္းထန္ထန္နဲ႔ ဖြားရတာရွိတယ္။ သက္သက္သာသာနဲ႔ ဖြားရတာရွိတယ္။ အေမ၊ အေဖရဲ႕ က်န္းမာေရး၊ လက္သည္လုပ္တဲ့သူ က်င္လည္မႈ အစရွိတဲ့ အေျခအေနေတြအရ ျဖစ္တာပဲ။
ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း၏ မိန္႔ခြန္းေကာက္ႏႈတ္ခ်က္ (စုစည္းမႈ-၃)
၁၉၄၇ ခုႏွစ္၊ ဇူလုိင္လ (၁၃) ရက္ေန႔ ၿမိဳ႕ေတာ္ခန္းမ၌ က်င္းပေသာ ျပည္သူ႔အစည္းအေ၀းႀကီးတြင္ ေျပာၾကားခဲ့ေသာ ဗုိလ္ခ်ဳပ္၏ ေနာက္ဆုံးမိန္႔ခြန္းမွ ေကာက္ႏႈတ္ခ်က္
က်ေနာ္တုိ႔ကလည္းဘဲ လြတ္လပ္ေရးကုိ ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္းရႏုိင္ေအာင္ က်ေနာ္တုိ႔ ႀကိဳးစားမယ္။ အဲဒီလုိႀကိဳးစားမယ္ဆုိၿပီးေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔ လုပ္ေနတယ္။ ဒီလုိလုပ္ေနတဲ့အတုိင္း က်ေနာ္တုိ႔လုပ္တဲ့ လုပ္ငန္းဟာ ေအာင္ျမင္သလား မေအာင္ျမင္ဘူးလားဆုိတာ ယခုေနအခါ ဘယ္သူမွ မေျပာႏုိင္ေသးဘူး။ ဘာျဖစ္လုိ႔လည္းဆုိရင္ အခ်ိန္ေတြလုိပါေသးတယ္။ က်ေနာ္တုိ႔ လုပ္ေနတဲ့လုပ္ငန္းေတြဟာ မၿပီးေသးဘူး။ ၿပီးလာတဲ့တစ္ေန႔ ခင္ဗ်ားတုိ႔ ျမင္လာတဲ့တစ္ေန႔မွာ က်ေနာ္တို႔လုပ္ငန္းေတြဟာ ေအာင္ျမင္သလား၊ မေအာင္ျမင္ဘူးလား ဆုိတာ ခင္ဗ်ားတုိ႔ျမင္ႏုိင္မွာပဲ။
အဲဒီလုိျမင္လာတဲ့အခါမွာ ဖဆပလအဖြဲ႕ခ်ဳပ္ဟာ ဘယ္လုိအဖြဲ႕ခ်ဳပ္မ်ိဳးလဲ၊ အလုပ္လုပ္တဲ့ေနရာမ်ိဳးမွာ ဘယ္လုိထိေရာက္ေအာင္ လုပ္ႏုိင္သလဲဆုိတာ ခင္ဗ်ားတုိ႔ ျမင္လာမယ္။ အဲဒီေတာ့ အခုေနအခါမွာ က်ေနာ္ ဘာမွ သိပ္ႀကီးႀကီးက်ယ္က်ယ္ ေျပာေနဖုိ႔မလုိပါဘူး။ အဲဒီေတာ့ ဖဆပလအဖြဲ႕ခ်ဳပ္က ဘာမွ ေသြဖီၿပီးေတာ့ လုပ္ေနတာ မရွိပါဘူး။ ဒီလြတ္လပ္ေရးရေအာင္ ဆုိၿပီး လုပ္ေနတာပဲ။ သုိ႔ေသာ္လည္းပဲ အဲဒီလုိ လြတ္လပ္ေရးရေအာင္ က်ဳပ္တုိ႔လုပ္ေနတဲ့ေနရာမွာ အလြယ္ဆုံး၊ အေကာင္းဆုံး၊ အေအးဆုံးနည္းကုိ ရွာတယ္။ အဲဒီလုိ ရွာတာကုိ က်ဳပ္တုိ႔ကုိ ဘာအျပစ္ေျပာစရာ ခင္ဗ်ားတုိ႔ရွိသလဲ။ ဘယ္သူေတြက ဘာျဖစ္လုိ႔ က်ဳပ္တုိ႔ကုိ အျပစ္တင္ေနရသလဲ။
အဲဒီေတာ့ ခင္ဗ်ားတုိ႔ ေသေသခ်ာခ်ာ သတိထား ၾကည့္ေစခ်င္တာက ဒီ ဖဆပလအဖြဲ႕ခ်ဳပ္ဟာ ဘယ္လုိ ဖဆပလအဖြဲ႕ခ်ဳပ္လည္းဆုိတာ ရာဇ၀င္နဲ႔ ျပန္ၾကည့္ေစခ်င္တယ္။ လူေတြကုိလည္း ရာဇ၀င္နဲ႔ ျပန္ၾကည့္ေစခ်င္တယ္။ က်ေနာ္တုိ႔ ဗမာျပည္မွာ ေပၚခဲ့တဲ့ ႏုိင္ငံေရးအဖြဲ႕ေတြ၊ ႏုိင္ငံေရးေခါင္းေဆာင္ေတြအားလုံ း တစ္ေယာက္စီ၊ တစ္ေယာက္စီ ခင္ဗ်ားတုိ႔ စိတ္ကူးထဲမွာ မာတိကာစဥ္ၿပီး စဥ္စားၾကည့္ပါ။ ဘယ္လုိလူစားေတြလဲ။ ဘယ္လုိအဖြဲ႕ေတြလဲ ဆုိတာ အဲဒီအခါမွာ အေျဖထြက္လာမယ္။ ယခုအခါမွာ က်ေနာ္တုိ႔က အစုိးရလုပ္ေနတဲ့ အခ်ိန္အခါမ်ိဳးျဖစ္တယ္။ သုိ႔ေသာ္လည္းပဲ က်ေနာ္တို႔ အစိုးရလုပ္ေနတဲ့ အခ်ိန္အခါမ်ိဳးမွာဆုိရင္ အတုိက္အခံဆုိတာ ရွိစျမဲပါပဲ။
ဘုရားလက္ထက္က ဘုရားကုိယ္တုိင္ အတုိက္အခံနဲ႔ မကင္းလုိ႔ရွိရင္ က်ေနာ္တုိ႔လည္း မလြတ္ကင္းႏုိင္ဘူး။ အဲဒီလုိ အတုိက္အခံနဲ႔ မကင္းတဲ့အျပင္ တပ္ပ်က္ဗုိလ္ လုပ္ရတဲ့ အေျခအေနမ်ိဳးျဖစ္တယ္။ သုိ႔ေသာ္လည္းပဲ တုိင္းျပည္အေပၚမွာ ေစတနာရွင္းရွင္းထားၿပီးေတာ့ တဆင့္ထက္တဆင့္ က်ေနာ္တုိ႔ လုပ္လာတဲ့လုပ္ငန္းဟာ တုိးတက္သလား မတုိးတက္ဘူးလားဆုိတာ ခင္ဗ်ားတုိ႔ ျပန္ၾကည့္ပါ။
ဒီေတာ့ကာ လြတ္လပ္ေရးဆုိလုိ႔ ခင္ဗ်ားတုိ႔ကုိ က်ေနာ္ေျပာမယ္။ လြတ္လပ္ေရးဆုိတုိင္း ပေဒသာပင္ ေျမက မေပါက္ႏုိင္ဘူးဆုိတာ ခင္ဗ်ားတုိ႔ကုိ က်ေနာ္ရွင္းခဲ့ခ်င္တယ္။ ဘာျဖစ္လုိ႔လည္းဆုိရင္ ခင္ဗ်ားတုိ႔ စိတ္ထဲမွာ လြတ္လပ္ေရးရေတာ့မယ္ဆုိလုိ႔ရွိ ရင္ စိတ္ကူးက ဘယ္လုိ စိတ္ကူးၾကသလဲဆုိလုိ႔ရွိရင္ ပေဒသာပင္ႀကီး ခ်က္ခ်င္း ေန႔ခ်င္းညခ်င္း ေပါက္ၾကေတာ့မလုိ႔ ခင္ဗ်ားတုိ႔ ထင္ၾကတဲ့သူေတြ မ်ားၾကတယ္။ တခ်ိဳ႕က ဟာ . . . လြတ္လပ္ေရး ရၿပီဆုိၿပီးေတာ့ ဘာလုပ္ခ်င္သလဲဆုိေတာ့ က်ေနာ္ အရင္တခါတုန္းက ေတြ႕ခဲ့တယ္။ ဂ်ပန္ေခတ္တုန္းက ဂ်ပန္ေခတ္ ဗမာ့လြတ္လပ္ေရး ဘုရားစူးေစ့ ဗမာ့လြတ္လပ္ေရးတုန္းက အဲဒီတုန္းကဆုိလုိ႔ရွိရင္ လြတ္လပ္ေရးရၿပီ ဆုိေတာ့ကာ ဟသၤာတနယ္ထဲမွာ က်ေနာ္ေတြ႕ခဲ့တာ၊ ဘာေတြ႕သလဲဆုိရင္ လမ္းမေပၚမွာ ထြက္ၿပီး ေဆးေတြလွန္းတယ္။ အဲဒီေတာ့ လမ္းသြားလမ္းလာလုပ္တဲ့သူေတြ အေတာ္ဂြက်တယ္။ အဲဒါဟာ လြတ္လပ္ေရးမဟုတ္ဘူး။ လြတ္လပ္ေရးဆုိတဲ့ အဓိပၸာယ္က ဘာလဲ။ လြတ္လပ္ေရးဆုိတာဟာ ကုိယ့္တစ္ဦးတစ္ေယာက္ ေကာင္းစားဖုိ႔ျဖစ္ေစ၊ တမ်ိဳးသားလုံး ေကာင္းစားဖုိ႔ျဖစ္ေစ၊ လုပ္တဲ့ေနရာမွာ အျခားတစ္ဦးတစ္ေယာက္ရဲ႕ အက်ိဳးကုိ မထိခုိက္ပဲနဲ႔၊ အျခားလူေတြရဲ႕ အက်ိဳးကုိ မထိခုိက္ပဲနဲ႔ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ကုိယ့္တုိးတက္မႈအတြက္ လုပ္ႏုိင္တာဟာ လြတ္လပ္ေရးပဲ။
ဒီေတာ့ လြတ္လပ္ေရးဆုိတဲ့ အဓိပၸာယ္ဟာ စည္းမဲ့ကမ္းမဲ့သေဘာမ်ိဳး မဟုတ္ဘူး။ စည္းနဲ႔ကမ္းနဲ႔ သေဘာမ်ိဳးသာျဖစ္တယ္။ စည္းနဲ႔ကမ္းနဲ႔ ရွိမွသာလွ်င္ လြတ္လပ္ေရးဆုိတာ ျဖစ္ႏုိင္တယ္။ အဲဒီေတာ့ လြတ္လပ္ေရးဆုိတာကုိ က်ေနာ္တုိ႔ ရတဲ့အခါမွလည္း နားလည္ရမွာက ငါတုိ႔ တုိင္းျပည္ဟာ ပုိၿပီး စည္းကမ္းရွိဖုိ႔လုိတယ္။ ငါတုိ႔တုိင္းျပည္ဟာ လြတ္လပ္ေရး ရေအာင္လည္းပဲ စည္းကမ္းရွိရွိနဲ႔ လုပ္ရမယ္။ အဲဒီလုိအားျဖင့္ စည္းကမ္းသေဘာေတြကုိ နားလည္ၿပီး စည္းနဲ႔ကမ္းနဲ႔ အလုပ္လုပ္ၾကမွ လြတ္လပ္ေရးဆုိတာ တကယ္ရမယ္။
အဲဒီေတာ့ကာ ခင္ဗ်ာတုိ႔ဟာ လြတ္လပ္ေရးကုိ လုိခ်င္ရင္ လြတ္လပ္ေရး ရႏုိင္ေလာက္တဲ့ စည္းကမ္းကုိ ရွိၾကပါ။ လြတ္လပ္ေရးကုိ လုိခ်င္လုိ႔ရွိရင္ လြတ္လပ္ေရးကုိ ရႏုိင္တဲ့ ညီၫြတ္မႈကုိ ထိန္းသိမ္းထားပါ။ လြတ္လပ္ေရးကုိ လုိခ်င္လုိ႔ရွိရင္ လြတ္လပ္ေရးကုိ ရႏုိင္တဲ့ ထူေထာင္မႈကုိ လုပ္ၾကပါ။ အဲဒီလုိ လုပ္ၿပီးတဲ့ေနာက္ ေရွ႕ကုိ လြတ္လပ္ေရး အရသာကုိ ခံစားစံစားခ်င္တယ္ဆုိရင္ အလုပ္လုပ္ၾကဖုိ႔၊ စည္းကမ္း ရွိၾကဖုိ႔၊ ယခုကတည္းက ခင္ဗ်ားတုိ႔ကုိယ္ကုိ အက်င့္ဆုိးေတြ၊ အက်င့္ေဟာင္းေတြ၊ ေစာက္က်င့္ေတြကုိ ျပင္ၾကဖုိ႔ လုိၿပီဆုိတာ က်ေနာ္ ကေန႔ ေျပာခဲ့ခ်င္တယ္။
က်ေနာ္တုိ႔ကလည္းဘဲ လြတ္လပ္ေရးကုိ ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္းရႏုိင္ေအာင္ က်ေနာ္တုိ႔ ႀကိဳးစားမယ္။ အဲဒီလုိႀကိဳးစားမယ္ဆုိၿပီးေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔ လုပ္ေနတယ္။ ဒီလုိလုပ္ေနတဲ့အတုိင္း က်ေနာ္တုိ႔လုပ္တဲ့ လုပ္ငန္းဟာ ေအာင္ျမင္သလား မေအာင္ျမင္ဘူးလားဆုိတာ ယခုေနအခါ ဘယ္သူမွ မေျပာႏုိင္ေသးဘူး။ ဘာျဖစ္လုိ႔လည္းဆုိရင္ အခ်ိန္ေတြလုိပါေသးတယ္။ က်ေနာ္တုိ႔ လုပ္ေနတဲ့လုပ္ငန္းေတြဟာ မၿပီးေသးဘူး။ ၿပီးလာတဲ့တစ္ေန႔ ခင္ဗ်ားတုိ႔ ျမင္လာတဲ့တစ္ေန႔မွာ က်ေနာ္တို႔လုပ္ငန္းေတြဟာ ေအာင္ျမင္သလား၊ မေအာင္ျမင္ဘူးလား ဆုိတာ ခင္ဗ်ားတုိ႔ျမင္ႏုိင္မွာပဲ။
အဲဒီလုိျမင္လာတဲ့အခါမွာ ဖဆပလအဖြဲ႕ခ်ဳပ္ဟာ ဘယ္လုိအဖြဲ႕ခ်ဳပ္မ်ိဳးလဲ၊ အလုပ္လုပ္တဲ့ေနရာမ်ိဳးမွာ ဘယ္လုိထိေရာက္ေအာင္ လုပ္ႏုိင္သလဲဆုိတာ ခင္ဗ်ားတုိ႔ ျမင္လာမယ္။ အဲဒီေတာ့ အခုေနအခါမွာ က်ေနာ္ ဘာမွ သိပ္ႀကီးႀကီးက်ယ္က်ယ္ ေျပာေနဖုိ႔မလုိပါဘူး။ အဲဒီေတာ့ ဖဆပလအဖြဲ႕ခ်ဳပ္က ဘာမွ ေသြဖီၿပီးေတာ့ လုပ္ေနတာ မရွိပါဘူး။ ဒီလြတ္လပ္ေရးရေအာင္ ဆုိၿပီး လုပ္ေနတာပဲ။ သုိ႔ေသာ္လည္းပဲ အဲဒီလုိ လြတ္လပ္ေရးရေအာင္ က်ဳပ္တုိ႔လုပ္ေနတဲ့ေနရာမွာ အလြယ္ဆုံး၊ အေကာင္းဆုံး၊ အေအးဆုံးနည္းကုိ ရွာတယ္။ အဲဒီလုိ ရွာတာကုိ က်ဳပ္တုိ႔ကုိ ဘာအျပစ္ေျပာစရာ ခင္ဗ်ားတုိ႔ရွိသလဲ။ ဘယ္သူေတြက ဘာျဖစ္လုိ႔ က်ဳပ္တုိ႔ကုိ အျပစ္တင္ေနရသလဲ။
အဲဒီေတာ့ ခင္ဗ်ားတုိ႔ ေသေသခ်ာခ်ာ သတိထား ၾကည့္ေစခ်င္တာက ဒီ ဖဆပလအဖြဲ႕ခ်ဳပ္ဟာ ဘယ္လုိ ဖဆပလအဖြဲ႕ခ်ဳပ္လည္းဆုိတာ ရာဇ၀င္နဲ႔ ျပန္ၾကည့္ေစခ်င္တယ္။ လူေတြကုိလည္း ရာဇ၀င္နဲ႔ ျပန္ၾကည့္ေစခ်င္တယ္။ က်ေနာ္တုိ႔ ဗမာျပည္မွာ ေပၚခဲ့တဲ့ ႏုိင္ငံေရးအဖြဲ႕ေတြ၊ ႏုိင္ငံေရးေခါင္းေဆာင္ေတြအားလုံ
ဘုရားလက္ထက္က ဘုရားကုိယ္တုိင္ အတုိက္အခံနဲ႔ မကင္းလုိ႔ရွိရင္ က်ေနာ္တုိ႔လည္း မလြတ္ကင္းႏုိင္ဘူး။ အဲဒီလုိ အတုိက္အခံနဲ႔ မကင္းတဲ့အျပင္ တပ္ပ်က္ဗုိလ္ လုပ္ရတဲ့ အေျခအေနမ်ိဳးျဖစ္တယ္။ သုိ႔ေသာ္လည္းပဲ တုိင္းျပည္အေပၚမွာ ေစတနာရွင္းရွင္းထားၿပီးေတာ့ တဆင့္ထက္တဆင့္ က်ေနာ္တုိ႔ လုပ္လာတဲ့လုပ္ငန္းဟာ တုိးတက္သလား မတုိးတက္ဘူးလားဆုိတာ ခင္ဗ်ားတုိ႔ ျပန္ၾကည့္ပါ။
ဒီေတာ့ကာ လြတ္လပ္ေရးဆုိလုိ႔ ခင္ဗ်ားတုိ႔ကုိ က်ေနာ္ေျပာမယ္။ လြတ္လပ္ေရးဆုိတုိင္း ပေဒသာပင္ ေျမက မေပါက္ႏုိင္ဘူးဆုိတာ ခင္ဗ်ားတုိ႔ကုိ က်ေနာ္ရွင္းခဲ့ခ်င္တယ္။ ဘာျဖစ္လုိ႔လည္းဆုိရင္ ခင္ဗ်ားတုိ႔ စိတ္ထဲမွာ လြတ္လပ္ေရးရေတာ့မယ္ဆုိလုိ႔ရွိ
ဒီေတာ့ လြတ္လပ္ေရးဆုိတဲ့ အဓိပၸာယ္ဟာ စည္းမဲ့ကမ္းမဲ့သေဘာမ်ိဳး မဟုတ္ဘူး။ စည္းနဲ႔ကမ္းနဲ႔ သေဘာမ်ိဳးသာျဖစ္တယ္။ စည္းနဲ႔ကမ္းနဲ႔ ရွိမွသာလွ်င္ လြတ္လပ္ေရးဆုိတာ ျဖစ္ႏုိင္တယ္။ အဲဒီေတာ့ လြတ္လပ္ေရးဆုိတာကုိ က်ေနာ္တုိ႔ ရတဲ့အခါမွလည္း နားလည္ရမွာက ငါတုိ႔ တုိင္းျပည္ဟာ ပုိၿပီး စည္းကမ္းရွိဖုိ႔လုိတယ္။ ငါတုိ႔တုိင္းျပည္ဟာ လြတ္လပ္ေရး ရေအာင္လည္းပဲ စည္းကမ္းရွိရွိနဲ႔ လုပ္ရမယ္။ အဲဒီလုိအားျဖင့္ စည္းကမ္းသေဘာေတြကုိ နားလည္ၿပီး စည္းနဲ႔ကမ္းနဲ႔ အလုပ္လုပ္ၾကမွ လြတ္လပ္ေရးဆုိတာ တကယ္ရမယ္။
အဲဒီေတာ့ကာ ခင္ဗ်ာတုိ႔ဟာ လြတ္လပ္ေရးကုိ လုိခ်င္ရင္ လြတ္လပ္ေရး ရႏုိင္ေလာက္တဲ့ စည္းကမ္းကုိ ရွိၾကပါ။ လြတ္လပ္ေရးကုိ လုိခ်င္လုိ႔ရွိရင္ လြတ္လပ္ေရးကုိ ရႏုိင္တဲ့ ညီၫြတ္မႈကုိ ထိန္းသိမ္းထားပါ။ လြတ္လပ္ေရးကုိ လုိခ်င္လုိ႔ရွိရင္ လြတ္လပ္ေရးကုိ ရႏုိင္တဲ့ ထူေထာင္မႈကုိ လုပ္ၾကပါ။ အဲဒီလုိ လုပ္ၿပီးတဲ့ေနာက္ ေရွ႕ကုိ လြတ္လပ္ေရး အရသာကုိ ခံစားစံစားခ်င္တယ္ဆုိရင္ အလုပ္လုပ္ၾကဖုိ႔၊ စည္းကမ္း ရွိၾကဖုိ႔၊ ယခုကတည္းက ခင္ဗ်ားတုိ႔ကုိယ္ကုိ အက်င့္ဆုိးေတြ၊ အက်င့္ေဟာင္းေတြ၊ ေစာက္က်င့္ေတြကုိ ျပင္ၾကဖုိ႔ လုိၿပီဆုိတာ က်ေနာ္ ကေန႔ ေျပာခဲ့ခ်င္တယ္။
ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း၏ မိန္႔ခြန္းေကာက္ႏႈတ္ခ်က္ (စုစည္းမႈ-၄)
၁၉၄၆ ခု ဇြန္လ ၇ ရက္ေန႔တြင္ ကန္ေတာ္မင္ပန္းျခံ၌ လူထုဆႏၵျပ ကန္႔ကြက္ပြဲ အစည္းအေ၀းမွ ေကာက္ႏႈတ္ခ်က္
ရသင့္ရထုိက္တဲ့ အခြင့္အေရးေတြကုိ တရားသျဖင့္ ေတာင္းဆုိျခင္းကုိ လမ္းကုန္ေအာင္ ေဆာင္ရြက္ရလိမ့္မယ္။ ယခုလုိ တရားသျဖင့္ ေတာင္းဆုိခ်က္ေတြကုိ မရရင္ ဘာလုပ္မယ္ဆုိတာေတြလည္း ဖဆပလ ဥကၠ႒ မိန္႔ခြန္းမွာ ေျဖရွင္းျပခဲ့ၿပီးျဖစ္တယ္။ လြတ္လပ္ေရးတုိက္ပြဲ အထိ ေရာက္ခ်င္မွ ေရာက္လိမ့္မယ္။ သုိ႔ေပမယ့္ ျပင္ဆင္ထားရမယ္။ လြတ္လပ္ေရးဆုိတာဟာ ခ်က္ခ်င္း ရခ်င္မွရတာ။ က်ဳပ္တုိ႔ လုိလားခ်က္ဟာ တရားသျဖင့္ နည္းနဲ႔ ရခ်င္မွရမယ္လုိ႔ သံသယရွိတယ္။ အဲဒီကိစၥေတြဟာ တုိင္းျပည္တြင္လား မဟုတ္ဘူး။ ၿဗိတိသွ်အစုိးရ အေပၚမွာလည္း တာ၀န္ရွိတယ္။ ၿဗိတိသွ်အစုိးရဟာ သူတုိ႔နယ္အတြင္းရွိ တုိင္းျပည္မ်ား ဆူပူျခင္းကုိ မလုိဘူးဆုိေပမယ့္ သူတုိ႔ ဒီလုိ လုပ္ေနရင္ မေပၚသင့္ပဲနဲ႔ ဆူပူမႈေတြ ေပၚလာလိမ့္မယ္။ က်ဳပ္တုိ႔ကလည္း လြတ္လပ္ေရးတုိက္ပြဲ မဆင္ႏႊဲပဲနဲ႔ ၿပီးေျမာက္သြားလုိေပမယ့္ က်ဳပ္တုိ႔ တစ္ဖက္တည္းအေပၚမွာ တည္ေနတာ မဟုတ္ဘူး။
တုိင္းျပည္က နားလည္ထားသင့္တာက တုိက္ပြဲဆုိတာက ပရိယာယ္အႀကီး၊ ပရိယာယ္အေသး ဆုိတာေတြနဲ႔ သူ႔ေနရာနဲ႔သူ တုိက္ရတယ္။ ေနာက္ဆုတ္သင့္ဆုတ္ ေရွ႕တုိးသင့္တုိး အေျခအေနၾကည့္ကာ ပရိယာယ္သုံးသြားရတယ္။ က်ဳပ္တုိ႔ တုိင္းသူျပည္သားမ်ားကုိ ယုံၾကည္ပါတယ္။ အခုေျပာရင္ အခုလုပ္ၾကမယ္ဆုိတာ သိရေပမယ့္ လြတ္လပ္ေရးတုိက္ပြဲအထိ မေရာက္ေစပဲ တုိက္ပြဲကေလးမ်ားနဲ႔ပင္ လုိရာေရာက္ေအာင္ တုိင္းျပည္အေျခအေနကုိ ၾကည့္ၿပီး ေဆာင္ရြက္ေနျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ ၁၃၀၀ ျပည့္ႏွစ္က ေက်ာင္းသား၊ အလုပ္သမား၊ ေရနံေျမ သပိတ္ေတြေမွာက္ၿပီး တုိက္ၾကတုန္းမွာ ေဆးလိပ္ခုံေတြကပါ ေရာၿပီး သပိတ္ေမွာက္ၾကတယ္။ အမွန္မွာ နယ္ခ်ဲ႕စနစ္ထဲက သူသွ်ိဳေတြက သပိတ္ေတြမ်ားၿပီး ထမင္းမေကၽြးႏုိင္ပဲ ကစဥ့္ကလ်ားျဖစ္ေအာင္ လုပ္တဲ့စနစ္ပဲ။ က်ဳပ္က ဆူၾကပါဆုိရင္ ဆူၾကမွာပဲဆုိတာ ယုံၾကည္ပါတယ္။
အခ်ိဳ႕လူေတြက က်ဳပ္တုိ႔ကုိ သမ႐ုိးက်စနစ္ျဖစ္တဲ့ အာဏာဖီဆန္ေရး၊ စင္ၿပိဳင္အစိုးရ တည္ေထာင္ေရးေတြကုိသာ တုိက္တြန္းခ်င္ၾကတယ္။ တုိင္းျပည္ အေျခအေနကုိ ၾကည့္ၿပီး ညီညီၫြတ္ၫြတ္နဲ႔ အလုပ္လုပ္ရမယ့္အခ်ိန္မွာ ခြက္ေစာင္းခုတ္၀ါဒေတြ ေပၚလာတာ ေတြ႕ရတယ္။ ဒီဟာက တုိင္းျပည္အားနည္းေအာင္ လုပ္တဲ့နည္းျဖစ္တဲ့အတြက္ တနည္းနည္းနဲ႔ ကာကြယ္ရမယ္။ ပရိယာယ္ အေသးစိတ္ကုိ အသုံးျပဳၿပိး ဗဟုိဌာနက လတ္တေလာ ေျပာင္းလဲသင့္က ေျပာင္းလဲရလိမ့္မယ္။ ေခါင္းေဆာင္ေတြဟာ လူတုိင္း ေကာင္းႏုိင္လိမ့္မယ္လုိ႔ မဆုိႏုိင္ဘူး။ အဲဒါကုိပဲ တဆိတ္ရွိ ေ၀ဖန္ရတာနဲ႔ အျပစ္ေျပာရတာနဲ႔ အခ်ိန္ကုန္ေနတာပဲ။
အေရးႀကီးတာက ဒါဟာ ကုိယ္က တစ္ကြက္စားၿပီး တဖက္လူက ႏွစ္ကြက္စားမွာကုိ သတိျပဳရမယ္။
ရသင့္ရထုိက္တဲ့ အခြင့္အေရးေတြကုိ တရားသျဖင့္ ေတာင္းဆုိျခင္းကုိ လမ္းကုန္ေအာင္ ေဆာင္ရြက္ရလိမ့္မယ္။ ယခုလုိ တရားသျဖင့္ ေတာင္းဆုိခ်က္ေတြကုိ မရရင္ ဘာလုပ္မယ္ဆုိတာေတြလည္း ဖဆပလ ဥကၠ႒ မိန္႔ခြန္းမွာ ေျဖရွင္းျပခဲ့ၿပီးျဖစ္တယ္။ လြတ္လပ္ေရးတုိက္ပြဲ အထိ ေရာက္ခ်င္မွ ေရာက္လိမ့္မယ္။ သုိ႔ေပမယ့္ ျပင္ဆင္ထားရမယ္။ လြတ္လပ္ေရးဆုိတာဟာ ခ်က္ခ်င္း ရခ်င္မွရတာ။ က်ဳပ္တုိ႔ လုိလားခ်က္ဟာ တရားသျဖင့္ နည္းနဲ႔ ရခ်င္မွရမယ္လုိ႔ သံသယရွိတယ္။ အဲဒီကိစၥေတြဟာ တုိင္းျပည္တြင္လား မဟုတ္ဘူး။ ၿဗိတိသွ်အစုိးရ အေပၚမွာလည္း တာ၀န္ရွိတယ္။ ၿဗိတိသွ်အစုိးရဟာ သူတုိ႔နယ္အတြင္းရွိ တုိင္းျပည္မ်ား ဆူပူျခင္းကုိ မလုိဘူးဆုိေပမယ့္ သူတုိ႔ ဒီလုိ လုပ္ေနရင္ မေပၚသင့္ပဲနဲ႔ ဆူပူမႈေတြ ေပၚလာလိမ့္မယ္။ က်ဳပ္တုိ႔ကလည္း လြတ္လပ္ေရးတုိက္ပြဲ မဆင္ႏႊဲပဲနဲ႔ ၿပီးေျမာက္သြားလုိေပမယ့္ က်ဳပ္တုိ႔ တစ္ဖက္တည္းအေပၚမွာ တည္ေနတာ မဟုတ္ဘူး။
တုိင္းျပည္က နားလည္ထားသင့္တာက တုိက္ပြဲဆုိတာက ပရိယာယ္အႀကီး၊ ပရိယာယ္အေသး ဆုိတာေတြနဲ႔ သူ႔ေနရာနဲ႔သူ တုိက္ရတယ္။ ေနာက္ဆုတ္သင့္ဆုတ္ ေရွ႕တုိးသင့္တုိး အေျခအေနၾကည့္ကာ ပရိယာယ္သုံးသြားရတယ္။ က်ဳပ္တုိ႔ တုိင္းသူျပည္သားမ်ားကုိ ယုံၾကည္ပါတယ္။ အခုေျပာရင္ အခုလုပ္ၾကမယ္ဆုိတာ သိရေပမယ့္ လြတ္လပ္ေရးတုိက္ပြဲအထိ မေရာက္ေစပဲ တုိက္ပြဲကေလးမ်ားနဲ႔ပင္ လုိရာေရာက္ေအာင္ တုိင္းျပည္အေျခအေနကုိ ၾကည့္ၿပီး ေဆာင္ရြက္ေနျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ ၁၃၀၀ ျပည့္ႏွစ္က ေက်ာင္းသား၊ အလုပ္သမား၊ ေရနံေျမ သပိတ္ေတြေမွာက္ၿပီး တုိက္ၾကတုန္းမွာ ေဆးလိပ္ခုံေတြကပါ ေရာၿပီး သပိတ္ေမွာက္ၾကတယ္။ အမွန္မွာ နယ္ခ်ဲ႕စနစ္ထဲက သူသွ်ိဳေတြက သပိတ္ေတြမ်ားၿပီး ထမင္းမေကၽြးႏုိင္ပဲ ကစဥ့္ကလ်ားျဖစ္ေအာင္ လုပ္တဲ့စနစ္ပဲ။ က်ဳပ္က ဆူၾကပါဆုိရင္ ဆူၾကမွာပဲဆုိတာ ယုံၾကည္ပါတယ္။
အခ်ိဳ႕လူေတြက က်ဳပ္တုိ႔ကုိ သမ႐ုိးက်စနစ္ျဖစ္တဲ့ အာဏာဖီဆန္ေရး၊ စင္ၿပိဳင္အစိုးရ တည္ေထာင္ေရးေတြကုိသာ တုိက္တြန္းခ်င္ၾကတယ္။ တုိင္းျပည္ အေျခအေနကုိ ၾကည့္ၿပီး ညီညီၫြတ္ၫြတ္နဲ႔ အလုပ္လုပ္ရမယ့္အခ်ိန္မွာ ခြက္ေစာင္းခုတ္၀ါဒေတြ ေပၚလာတာ ေတြ႕ရတယ္။ ဒီဟာက တုိင္းျပည္အားနည္းေအာင္ လုပ္တဲ့နည္းျဖစ္တဲ့အတြက္ တနည္းနည္းနဲ႔ ကာကြယ္ရမယ္။ ပရိယာယ္ အေသးစိတ္ကုိ အသုံးျပဳၿပိး ဗဟုိဌာနက လတ္တေလာ ေျပာင္းလဲသင့္က ေျပာင္းလဲရလိမ့္မယ္။ ေခါင္းေဆာင္ေတြဟာ လူတုိင္း ေကာင္းႏုိင္လိမ့္မယ္လုိ႔ မဆုိႏုိင္ဘူး။ အဲဒါကုိပဲ တဆိတ္ရွိ ေ၀ဖန္ရတာနဲ႔ အျပစ္ေျပာရတာနဲ႔ အခ်ိန္ကုန္ေနတာပဲ။
အေရးႀကီးတာက ဒါဟာ ကုိယ္က တစ္ကြက္စားၿပီး တဖက္လူက ႏွစ္ကြက္စားမွာကုိ သတိျပဳရမယ္။
ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း၏ မိန္႔ခြန္းေကာက္ႏႈတ္ခ်က္ (စုစည္းမႈ-၅)
၂၃-၁-၁၉၄၆ ရက္ေန႔တြင္ ဖဆပလ ျပည္လုံးကၽြတ္ညီလာခံတြင္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း တင္သြင္းခဲ့သည့္ ညီၫြတ္ေရးအဆုိ မိန္႔ခြန္းမွ ေကာက္ႏုတ္ခ်က္
က်ေနာ္တုိ႔ဟာ တုိင္းျပည္နဲ႔ လူထုလြတ္လပ္ေရးကုိ အျမဲတမ္း သစၥာမေဖာက္ဘဲ လုပ္ပါမယ္ဆုိတဲ့အေၾကာင္း ပဋိညာဥ္ကတိ ေပးထားပါတယ္။ အဲဒီလုိ ပဋိညာဥ္ေပးထားတဲ့အတုိင္း ညီၫြတ္ေရးအဆုိကုိ တင္သြင္းရျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ ဘာျဖစ္လုိ႔လည္း ဆုိေတာ့ကာ လြတ္လပ္ေရးလုပ္တဲ့ကိစၥမွာ တတုိင္းတျပည္လုံး ေသြးစည္းၿပီး စည္းစည္းလုံးလုံး အလုပ္လုပ္မွ ျဖစ္ႏုိင္မွာမုိ႔ပဲ။ ဒီလုိမလုပ္ရင္ ညီၫြတ္ေရး မရဘူး။ မရဘူးဆုိလုိ႔ရွိရင္ တုိင္းျပည္နဲ႔လူမ်ိဳး လြတ္လပ္ေရးဟာ က်က်နန မျဖစ္ႏုိင္ဘူး။ မျဖစ္ႏုိင္လုိ႔ရွိရင္ ညီၫြတ္ေရးကုိ ပ်က္စီးရာ ပ်က္စီးေၾကာင္း လုပ္တဲ့သူေတြ၊ က်ေနာ္တုိ႔ကုိယ္တုိင္က ညီၫြတ္ေရးကုိ ျဖစ္ေျမာက္ေအာင္ တတ္ႏုိင္သမွ် ေဆာင္ရြက္ျခင္းမရွိရင္ ခုန တုိင္းျပည္အတြက္ လူမ်ိဳးအတြက္ အင္မတန္ အသက္စြန္႔စားၿပီး လုပ္ကုိင္ေဆာင္ရြက္သြားၾကတဲ့ သူေတြကုိ သစၥာေဖာက္ရာ မေလးစားရာက်မွာမုိလုိ႔ ဒီညီၫြတ္ေရးအဆုိကုိ က်ေနာ္တင္သြင္းျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။
ခုေနအခါမယ္ ဗမာျပည္ဟာ ဘာအလုိဆုံးလဲဆုိလုိ႔ရွိရင္ ညီၫြတ္ေရးလုိတယ္။ ဘာေၾကာင့္ ညီၫြတ္ေရး လုိသလဲ။ က်ေနာ္တုိ႔ ဗမာျပည္ဟာ အာဏာပုိင္ တုိင္းျပဳျပည္ျပဳလႊတ္ေတာ္ႀကီး ေခၚ၍ ကုိယ္ပုိင္ျပဌာန္းခြင့္ရွိေသာ အေျခအေနမ်ိဳး ဆုိက္ေရာက္ေအာင္ (၀ါ) လြတ္လပ္ေရးရေအာင္ ေဆာင္ရြက္ဖုိ႔ လုိပါတယ္။ လြတ္လပ္ေရးဆုိေတာ့ကာ က်ေနာ္တုိ႔ လြတ္လပ္တဲ့ႏုိင္ငံ တည္ေထာင္မယ္ဆုိရင္ တုိင္းျပဳျပည္ျပဳ လႊတ္ေတာ္ႀကီးကုိ တည္ေထာင္ရမယ္။ အဲဒီ တုိင္းျပဳျပည္ျပဳလႊတ္ေတာ္ႀကီးက လြတ္လပ္တဲ့တုိင္းႏုိင္ငံ ထူေထာင္တဲ့အခါ က်ရင္ ဖြဲ႕စည္းပုံ ဥပေဒ အစီအစဥ္ေတြ စီမံရမယ္။ ဒီတုိင္းျပည္ႀကီးကုိ ဘာစနစ္နဲ႔ အုပ္ခ်ဳပ္မွာလဲ။ သမၼတစနစ္နဲ႔ အုပ္ခ်ဳပ္မလား။ ဘယ္စနစ္နဲ႔ အုပ္ခ်ဳပ္မလဲ။ ဘယ္လုိတုိင္းျပည္မ်ိဳး ထူေထာင္မလဲ။ ဘယ္လုိလုပ္ရမလဲဆုိတာ စီစဥ္ရမယ္။ အဲဒီလုိ စီစဥ္ၿပီးတဲ့အခါက်ေတာ့မွ လြတ္လပ္ေရးလုပ္ငန္းဟာ ေပၚလာမယ္။
ဒီေတာ့ကာ ညီၫြတ္ေရးဟာ အခ်ိန္အခါအလုိက္ ဒီတုိင္းျပည္ ဒီလူမ်ိဳးရဲ႕ အက်ိဳးကုိ အႀကီးဆုံးေဆာင္ရြက္ႏုိင္မယ့္ လက္နက္ႀကီး ျဖစ္ေနတယ္။ ညီၫြတ္ေရးဆုိတာဘာလဲ နားလည္ဖုိ႔လုိတယ္။ ဒီေတာ့ကာ ဒီအပုိဒ္ ဒီ၀ါက်မွာ ညီၫြတ္ေရးဆုိတဲ့အေၾကာင္း သ႐ုပ္ေဖာ္ျပထားတယ္။ တူညီေသာအက်ိဳး၊ တူညီေသာအလုပ္၊ တူညီေသာ ရည္ရြယ္ခ်က္ရွိရမယ္။ က်ေနာ္တုိ႔ ညီၫြတ္ေရးဆုိတာ ဘာအတြက္ ညီၫြတ္ရမွာလဲ။ ဘယ္လုိရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႔ ညီၫြတ္ရမွာလဲ။ ရည္ရြယ္ခ်က္ဆုိတာ ရွိရမယ္။ ညီၫြတ္ေရးဆုိတာ ဘာအတြက္ ညီၫြတ္ရမွာလဲ။ ရာထူးယူဖုိ႔ ညီၫြတ္ရမွာလား။ ဒါမွမဟုတ္ရင္ ဒီတုိင္းျပည္ရဲ႕ တုိင္းသူျပည္သားေတြကကုိ ႏွိပ္စက္ဖုိ႔ ညီၫြတ္ရမွာလား။ ဘာအတြက္ ညီၫြတ္ရမွာလဲ။ အဲဒီေတာ့ကာ က်ေနာ္လုိခ်င္တဲ့ ညီၫြတ္ေရးက တတုိင္းတျပည္လုံး လူတမ်ိဳးလုံးရဲ႕ လြတ္လပ္ေရး၊ လူတမ်ိဳးလုံးရဲ႕အက်ိဳး၊ အဲဒီလုိ တူညီတဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္ တူညီတဲ့အက်ိဳး၊ တူညီတဲ့အလုပ္ အဲဒါေတြကုိရေအာင္၊ အဲဒီလုိ တူညီတဲ့အက်ိဳး တုိင္းသူျပည္သားရေအာင္၊ တူညီတဲ့ အလုပ္လုပ္တဲ့ ညီၫြတ္ေရးမ်ိဳး ျဖစ္ရမယ္၊ ပါးစပ္ကေျပာ႐ုံနဲ႔ မၿပီးဘူး။ ပါးစပ္က ညီၫြတ္ခ်င္ပါတယ္ ေျပာလုိ႔မျဖစ္ဘူး။ အလုပ္မွာလည္း တူရမယ္။ ရည္ရြယ္ခ်က္လည္း တူရမယ္။ အဲဒါမ်ိဳးကုိမွ ညီၫြတ္ေရးလုိ႔ ေခၚထိုက္တယ္။
က်ေနာ္တုိ႔ဟာ တုိင္းျပည္နဲ႔ လူထုလြတ္လပ္ေရးကုိ အျမဲတမ္း သစၥာမေဖာက္ဘဲ လုပ္ပါမယ္ဆုိတဲ့အေၾကာင္း ပဋိညာဥ္ကတိ ေပးထားပါတယ္။ အဲဒီလုိ ပဋိညာဥ္ေပးထားတဲ့အတုိင္း ညီၫြတ္ေရးအဆုိကုိ တင္သြင္းရျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ ဘာျဖစ္လုိ႔လည္း ဆုိေတာ့ကာ လြတ္လပ္ေရးလုပ္တဲ့ကိစၥမွာ တတုိင္းတျပည္လုံး ေသြးစည္းၿပီး စည္းစည္းလုံးလုံး အလုပ္လုပ္မွ ျဖစ္ႏုိင္မွာမုိ႔ပဲ။ ဒီလုိမလုပ္ရင္ ညီၫြတ္ေရး မရဘူး။ မရဘူးဆုိလုိ႔ရွိရင္ တုိင္းျပည္နဲ႔လူမ်ိဳး လြတ္လပ္ေရးဟာ က်က်နန မျဖစ္ႏုိင္ဘူး။ မျဖစ္ႏုိင္လုိ႔ရွိရင္ ညီၫြတ္ေရးကုိ ပ်က္စီးရာ ပ်က္စီးေၾကာင္း လုပ္တဲ့သူေတြ၊ က်ေနာ္တုိ႔ကုိယ္တုိင္က ညီၫြတ္ေရးကုိ ျဖစ္ေျမာက္ေအာင္ တတ္ႏုိင္သမွ် ေဆာင္ရြက္ျခင္းမရွိရင္ ခုန တုိင္းျပည္အတြက္ လူမ်ိဳးအတြက္ အင္မတန္ အသက္စြန္႔စားၿပီး လုပ္ကုိင္ေဆာင္ရြက္သြားၾကတဲ့ သူေတြကုိ သစၥာေဖာက္ရာ မေလးစားရာက်မွာမုိလုိ႔ ဒီညီၫြတ္ေရးအဆုိကုိ က်ေနာ္တင္သြင္းျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။
ခုေနအခါမယ္ ဗမာျပည္ဟာ ဘာအလုိဆုံးလဲဆုိလုိ႔ရွိရင္ ညီၫြတ္ေရးလုိတယ္။ ဘာေၾကာင့္ ညီၫြတ္ေရး လုိသလဲ။ က်ေနာ္တုိ႔ ဗမာျပည္ဟာ အာဏာပုိင္ တုိင္းျပဳျပည္ျပဳလႊတ္ေတာ္ႀကီး ေခၚ၍ ကုိယ္ပုိင္ျပဌာန္းခြင့္ရွိေသာ အေျခအေနမ်ိဳး ဆုိက္ေရာက္ေအာင္ (၀ါ) လြတ္လပ္ေရးရေအာင္ ေဆာင္ရြက္ဖုိ႔ လုိပါတယ္။ လြတ္လပ္ေရးဆုိေတာ့ကာ က်ေနာ္တုိ႔ လြတ္လပ္တဲ့ႏုိင္ငံ တည္ေထာင္မယ္ဆုိရင္ တုိင္းျပဳျပည္ျပဳ လႊတ္ေတာ္ႀကီးကုိ တည္ေထာင္ရမယ္။ အဲဒီ တုိင္းျပဳျပည္ျပဳလႊတ္ေတာ္ႀကီးက လြတ္လပ္တဲ့တုိင္းႏုိင္ငံ ထူေထာင္တဲ့အခါ က်ရင္ ဖြဲ႕စည္းပုံ ဥပေဒ အစီအစဥ္ေတြ စီမံရမယ္။ ဒီတုိင္းျပည္ႀကီးကုိ ဘာစနစ္နဲ႔ အုပ္ခ်ဳပ္မွာလဲ။ သမၼတစနစ္နဲ႔ အုပ္ခ်ဳပ္မလား။ ဘယ္စနစ္နဲ႔ အုပ္ခ်ဳပ္မလဲ။ ဘယ္လုိတုိင္းျပည္မ်ိဳး ထူေထာင္မလဲ။ ဘယ္လုိလုပ္ရမလဲဆုိတာ စီစဥ္ရမယ္။ အဲဒီလုိ စီစဥ္ၿပီးတဲ့အခါက်ေတာ့မွ လြတ္လပ္ေရးလုပ္ငန္းဟာ ေပၚလာမယ္။
ဒီေတာ့ကာ ညီၫြတ္ေရးဟာ အခ်ိန္အခါအလုိက္ ဒီတုိင္းျပည္ ဒီလူမ်ိဳးရဲ႕ အက်ိဳးကုိ အႀကီးဆုံးေဆာင္ရြက္ႏုိင္မယ့္ လက္နက္ႀကီး ျဖစ္ေနတယ္။ ညီၫြတ္ေရးဆုိတာဘာလဲ နားလည္ဖုိ႔လုိတယ္။ ဒီေတာ့ကာ ဒီအပုိဒ္ ဒီ၀ါက်မွာ ညီၫြတ္ေရးဆုိတဲ့အေၾကာင္း သ႐ုပ္ေဖာ္ျပထားတယ္။ တူညီေသာအက်ိဳး၊ တူညီေသာအလုပ္၊ တူညီေသာ ရည္ရြယ္ခ်က္ရွိရမယ္။ က်ေနာ္တုိ႔ ညီၫြတ္ေရးဆုိတာ ဘာအတြက္ ညီၫြတ္ရမွာလဲ။ ဘယ္လုိရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႔ ညီၫြတ္ရမွာလဲ။ ရည္ရြယ္ခ်က္ဆုိတာ ရွိရမယ္။ ညီၫြတ္ေရးဆုိတာ ဘာအတြက္ ညီၫြတ္ရမွာလဲ။ ရာထူးယူဖုိ႔ ညီၫြတ္ရမွာလား။ ဒါမွမဟုတ္ရင္ ဒီတုိင္းျပည္ရဲ႕ တုိင္းသူျပည္သားေတြကကုိ ႏွိပ္စက္ဖုိ႔ ညီၫြတ္ရမွာလား။ ဘာအတြက္ ညီၫြတ္ရမွာလဲ။ အဲဒီေတာ့ကာ က်ေနာ္လုိခ်င္တဲ့ ညီၫြတ္ေရးက တတုိင္းတျပည္လုံး လူတမ်ိဳးလုံးရဲ႕ လြတ္လပ္ေရး၊ လူတမ်ိဳးလုံးရဲ႕အက်ိဳး၊ အဲဒီလုိ တူညီတဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္ တူညီတဲ့အက်ိဳး၊ တူညီတဲ့အလုပ္ အဲဒါေတြကုိရေအာင္၊ အဲဒီလုိ တူညီတဲ့အက်ိဳး တုိင္းသူျပည္သားရေအာင္၊ တူညီတဲ့ အလုပ္လုပ္တဲ့ ညီၫြတ္ေရးမ်ိဳး ျဖစ္ရမယ္၊ ပါးစပ္ကေျပာ႐ုံနဲ႔ မၿပီးဘူး။ ပါးစပ္က ညီၫြတ္ခ်င္ပါတယ္ ေျပာလုိ႔မျဖစ္ဘူး။ အလုပ္မွာလည္း တူရမယ္။ ရည္ရြယ္ခ်က္လည္း တူရမယ္။ အဲဒါမ်ိဳးကုိမွ ညီၫြတ္ေရးလုိ႔ ေခၚထိုက္တယ္။
Next: အေရွ႕ ႏွင့္ အေနာက္
Labels:
ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း

